ويتامين
E
يك مادهء ضد اكسيدكننده است به اين ترتيب كه در خارج و يا داخل بدن خيلى سريع با اكسيژن متحد مىشود و در حالى كه اكسيداسيون موجب تند شدن چربىها و از بين رفتن ويتامين
A
مىباشد ، توكوفرولها بعنوان ضد اكسيدكنندهها هرگاه در يك مادهء خوراكى طبيعى وجود داشته باشند مانع تند شدن چربى آن مادهء غذايى مىشوند . يعنى اكسيژنى كه مىخواهد موجب تند شدن مادهء غذايى شود جذب ويتامين
E
مىشود و به اين ترتيب ويتامين
E
مانع تند شدن تركيب غذايى موجود در مجاورت خود مىباشد و همين خاصيت ويتامين است كه در صورت وجود در خون مانع اكسيده شدن و از دست رفتن گلبولهاى قرمز خون مىشود و به علاوه وجود ويتامين
E
موجب جلوگيرى از اكسيده شدن ويتامين
A
و كاروتن در مواد غذايى و در بدن مىشود زيرا همانطور كه قبلا اشاره شد ذخيرهء ويتامين
A
در جگر حيوانات در مواردى كه ويتامين
E
بخورند محفوظ مىماند و اگر كمبود ويتامين
E
داشته باشند ذخيرهء كبدى ويتامين
A
ى آنها از دست مىرود و كبد خالى از ويتامين
A
مىشود .
اثرات كمبود ويتامين
E
در انسان كاملا شناخته نيست و به استثناى خاصيت جلوگيرى از اكسيده شدن و حفظ گلبولهاى قرمز خون در برابر اكسيدكنندهها ، نقش روشن و قابل لمس ديگرى در مورد انسان براى ويتامين
E
مشخص نشده است و به همين دليل براى مقدار ضرورى روزانه مصرف آن نيز معمولا رقمى تعيين و توصيه نمىشود .
ويتامين
E
بطور گستردهاى در نسوج گياهى و حيوانى يافت مىشود و برگهاى سبز گياهان و چربى موجود در نطفه و جنين گندم و ساير غلات منبع غنى توكوفرول هستند همينطور در روغن ذرت و روغن پنبه و در گياه كاهو سوژا و در كلم بروكلى و كلم تكمهاى و اسفناج نيز توكوفرول وجود دارد . در شير - كره - تخممرغ و جگر نيز مقدار قابل ملاحظهاى توكوفرول يافت مىشود .
چون ويتامين
E
در آب حل نمىشود لذا در جريان پختن مواد غذايى با آب از بين نمىرود ولى تماس با اكسيژن و اكسيده شدن موجب از بين رفتن قسمتى از توكوفرول