بتا كاروتن در درازمدت بيش از ويتامين
A
به قسمتهاى وسيعى از بدن راه مىيابد .
بنابراين بيشتر از ويتامين
A
در حمايت بدن نقش دارد .
قسمتى از بتا كاروتن كه به ويتامين
A
تبديل نشده باشد در بدن براى آينده ذخيره مىشود . بر خلاف ويتامين
A
كه اگر بيش از حد مجاز مصرف شود مسمومكننده است ، بتا كاروتن حتى در مواردى كه خيلى زياد مصرف شود هيچ گونه علايم مسموميت نشان نمىدهد و بتا كاروتن البته در رديف مواد مغذى اساسى و ضرورى نيست ولى به عنوان منبع توليد ويتامين
A
مىتوان آن را در رديف مواد مغذى ضرورى و اساسى به حساب آورد . بخصوص از وقتى كه تحقيقات ، خاصيت مهم بتا كاروتن در مورد ضد تومور بودن آن را نشان داده است كمكم در رديف تركيبات بسيار مهم و ضرورى درآمده است و تا قبل از سال 1926 تحقيقات پراكنده زيادى در مورد رابطهء بين كمبود بتا كاروتن يا ويتامين
A
با سرطان انجام شده بود ولى پزشكان دنيا توجه چندانى به آن نداشتند . ولى در سال 1982 كه گزارش آكادمى ملى علوم امريكا با عنوان « رابطهء رژيم غذايى با سرطان » منتشر شد ، سرآغازى براى توجه محافل پزشكى جهان به اين امر مهم بود .
تحقيقاتى كه قبلا انجام مىشد اغلب روى موشهاى آزمايشگاهى بود و در همهء آنها نشان داده مىشد كه بتا كاروتن ، فعاليت ضد تومور دارد ولى در سال 1975 دكتر
Dr . E . Bjeike
از مركز مطالعات نروژ نتايج 5 سال مطالعه و تحقيقاتش را كه روى 8278 نفر مرد سيگارى انجام شده بود منتشر كرد . در اين مطالعات نشان داده مىشد كه 74 درصد مردان مبتلا به سرطان ريه در بين 3 / 1 افراد مورد مطالعه كه كمترين مقدار ويتامين
A
را معمولا مصرف مىكردهاند ديده شده است . او همچنين نتيجه گرفته بود كه ويتامين
A
بخصوص به افراد سيگارى كه در شهرها زندگى مىكنند كمك مىكند و ساكنين شهرهايى كه ويتامين
A
خيلى كم مصرف مىكنند سه برابر بيشتر از ساكنين شهرهايى كه معمولا مصرف ويتامين
A
در غذاهاى آنها كافى است مبتلا به سرطان مىشوند .