خواص - كاربرد
در هند از گياه خشك به عنوان مسهل و در موارد اسهال تجويز مىشود و براى جوش و كورك و حملههاى صفراوى و همچنين براى التيام زخم و تسكين درد در دست و پا مصرف مىشود . عصارهء گياه را براى تقويت به كودكان ضعيف مىدهند . در تايوان از جوشاندهء اين گياه به عنوان ضد سم و براى معالجهء سوء هاضمه مىخورند [ ليو ] .
گياه ديگر از همين خانواده به نام علمى
Gisekia pharna ceoides L .
كه مترادفهاى آن
, G . linearifolia Sch . Thann . , G . Molluginoides Wight Pharnaceum voccutum Forsk .
و . . . مىباشد .
گياهى است علفى بدون كرك ، كوچك و گسترده روى زمين و در برخى موارد قائم و افراشته . شاخههاى آن نازك ، نخىشكل و دراز كه در انتها داراى برگهاى متقابل بيضى قريب به دايره مىباشند . گلهاى آن كوچك به رنگ متمايل به قرمز و ميوهء آن داراى 5 خانه است كه در هر خانه قرار دارد و خيلى زود جدا مىشود . اين گياه در بلوچستان ، كرمان و جاسك ديده مىشود . در هند نيز در پنجاب و بلوچستان و سند و ساير مناطق انتشار دارد .
از نظر تركيبات شيميايى داراى تانن مىباشد و خواص دارويى آن متعدد است .
اين گياه معطّر را براى دفع جانور ، كرم معده بخصوص كرم كدو مىخورند ، بسيار مؤثر است و در موارد برونشيت ، ورم مخاط بينى و ناراحتىهاى جلدى در استعمال داخلى و خارجى اثر مفيد دارد .
هزار دانه
گونهء ديگرى از اين گياهان به نام علمى
Mollugo cerviana Serin .
كه مترادفهاى آن
Mollugo umbellata Serin . , Pharnaceum cerviana L .
و . . . مىباشد . در بلوچستان با نام محلى « هزار دانه » شناخته مىشود .
گياهى است علفى با شاخههاى منشعب و بدون كرك . برگهاى آن دراز و خطى ، گلهاى آن كوچك مايل به سبز و دانههاى آن مايل به قرمز يا مايل به زرد و در دو طرف كمى مشبك است .
اين گياه در هند در پنجاب ، سند و ساير مناطق گرم هند و در ايران در بلوچستان