جوشيدهء آن در آب را به صورت ضماد بر روى مواضع ضربخوردگى و كوفتگى و خونمردگى اعضاى بدن مىمالند ، خيلى مؤثر است و به همين دليل است كه نام قديمى آن به انگليسى و فرانسوى « علف مخصوص زنهاى كتكخورده » مىباشد . غده زيرزمينى گياه مدر و قىآور و مسهل است و اگر تازه مصرف شود خطرناك است و ايجاد التهاب و تورم در مخاط اعضاى داخلى مىنمايد لذا هميشه بايد آن را پخت يا جوشاند و يا فقط در استعمال خارجى از آن استفاده كرد .
اگر در مواردى طبق نظر پزشك لازم شد كه به عنوان مدّر و قاعدهآور از غده در مصارف داخلى استفاده شود بايد آن را بپزند و دو سه بار آب آن را عوض كنند و مجددا بجوشانند تا حتى الامكان عوارض آن كاسته شود . مقدار خوراك آن پس از اين اصلاحات حد اكثر 4 گرم در شبانهروز است .
معارف گياهى ( فارسى ) — صفحة 290
مساهمون: حسين مير حيدر
ص٢٩٠