تميس
در شمال ايران و در ساير نقاط با نامهاى محلى مختلفى شناخته مىشود از جمله در اطراف رشت « تميس » ، در كردستان « بمبلىزو » ، در لاهيجان « رزك » و در برخى نقاط شمال ايران « تال » ناميده مىشود . در كتب طب سنتى با نام عربى آن « اصل الكرمة السودا » آمده است كه البته نامى است براى ريشهء آنكه در طب سنتى مستعمل است .
به فرانسوى
Tamier commun , Tamier
و
Herbe aux femmes battues
و به انگليسى
Black bryony
و
Beaten - woman's herb
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Dioscoreaceae
نام علمى آن
Tamus communis L .
مىباشد .
مشخصات
تيمس گياهى است علفى ، چندساله ، با ساقه باريك ، دراز ، سبزرنگ و بالارونده .
برگهاى آن متناوب ، نسبتا بزرگ قلبىشكل ، نوكتيز شبيه برگ مو كه با دمبرگ درازى به ساقه متصل مىشود . گلهاى آن كوچك به رنگ سبز روشن به شكل خوشه در كنار محور ساقهء گلدهنده ظاهر مىشود . ميوهء آن ارغوانى ، كوچك و تخممرغى شكل است و طعم آن ابتدا ترش و سپس تند و سوزان مىشود . قسمت زيرزمينى گياه ضخيم و متورم به طول 60 - 40 سانتىمتر و ضخامت آن در بعضى موارد تا 20 سانتىمتر است كه وزن آن چند كيلوگرم مىشود . در طب سنتى معمولا قسمت زيرزمين گياه با ريشكهاى آن مستعمل است .