اين گياه در شمال غرب هند و در مناطق ديگر از نيمكره شمالى مىرويد . در ايران در اغلب مناطق از جمله در اطراف تهران ، كرج و در شمال در پاچنار گيلان ، بين رشت و قزوين ، سواحل شنى رامسر ، بندر گز ، منجيل ، در غرب ايران در سنقر كوه امروله ، همدان ، بيستون ، در آذربايجان نزديك تبريز ، در اصفهان ، خراسان ، بوشهر ، جزيرهء خارك ، زيارت بلوچستان ، مسجد سليمان و آبادان ديده مىشود .
تركيبات شيميايى
از گياه مواد كافئين « 1 » ، تانيك اسيد « 2 » ، فروكتوز « 3 » ، گلوكوز « 4 » و سوفينوز « 5 » جدا شده است . در شيرهء گياه وجود هيستامين « 6 » ، پورترسين « 7 » ، تيرامين « 8 » ، پيروكاتچول « 9 » و سوكسينيك اسيد « 10 » تأييد شده است
[ S . G . I . M . P ]
.
خواص - كاربرد
در هند از اين گياه در مقدار محدود و مجاز به عنوان مسكّن رحم و بندآورندهء خون مصرف مىكنند . به علاوه در موارد خيز عمومى بدن توصيه مىشود . در افريقا براى كنترل ديسانترى مصرف مىشود . در اروپا از شيرهء گياه نيز به مقدار محدود و مجاز براى قطع خونريزى رحمى تجويز مىشود . در بررسىهايى كه به عمل آمده هيچگونه مادهء عامل اوكسى توسيك « 11 » از گياه جدا نشده است . اوكسى توسيك به موادى مىگويند كه موجب انقباض رحم مىشود و در مواردى كه تسريع در زايمان
هامش
( 1 ) .Caffeine( 2 ) .Tannic acid( 3 ) .Fructose( 4 ) .Clucose( 5 ) .Suffinose( 6 ) .HIstamine( 7 ) .Purtrescine( 8 ) .Tyramine( 9 ) .Pyrocatechol( 10 ) .Succinic acid( 11 ) .Oxytocic