با بريدگىهاى عميق بهطورى كه برگها به چند قسمت تقسيم مىشود . هر قسمت به شكل بيضى ، نوكتيز و دندانهدار است و تمام قسمتها در قاعدهء برگ به يكديگر متصل و تشكيل يك برگ پنجهاى را مىدهند . هر برگ با دمبرگ درازى به ساقه متصل مىشود . گلهاى آن زرد با لكههاى ارغوانى است . ميوهء آن تخممرغى است و در آن دانههاى درشت و قهوهاىرنگ گياه قرار دارند . اين گياه در هند معمولا كاشته مىشود و ظاهرا بومى افريقا مىباشد . در ايران نيز در مناطق شمال ايران در گيلان در آستارا و در مازندران و گرگان مىرويد و كاشته مىشود .
تركيبات شيميايى
در دانههاى گياه روغن چربى شبيه روغن آراشيد « 1 » وجود دارد و به علاوه در دانههاى گياه مواد راديوم « 2 » ، توريوم « 3 » ، و روبيديوم « 4 » مشخص شده است . در گلبرگهاى گياه گلوكوزيد كانابيسيترين « 5 » ، و فلاوونول كانابيستين « 6 » يافت مىشود
[ G . I . M . P ]
.
خواص - كاربرد
در هند شيرهء گلهاى گياه ، مخلوط با شكر و فلفل سياه را در موارد حالات صفراوى با اسيديته تجويز مىكنند . دانههاى آن براى افزايش نيروى جنسى و چاق كردن مفيد است و در استعمال خارجى براى تسكين درد و در محل ضربخوردگى و كوبيدگى اعضاى بدن از لهشدهء دانه استفاده مىشود . برگهاى آن مسهل است . از اين گياه نيز در نساجى استفاده مىشود .
هامش
( 1 ) .Arachisoil( 2 ) .Radium( 3 ) .Thorium( 4 ) .Rubidium( 5 ) .Cannabiscitrin( 6 ) .Flavonol Cannabiscetin