آكونيت
در كتب فارسى قديم و در كتب طب سنتى گونههاى مختلف اين گياه را با نامهاى « آكونيت » ، « آقونيطون » ، « بيش » ، « خانق الذئب » ، « خانق النمر » و « هلاهل » آورده شده است . به فرانسوى گونههاى مختلف گياه را
Aconit
،
Aconit Napel
و
Casque de Venus
و به انگليسى
Aconite
،
Monkshood
و
Wolfsbane
گفته مىشود . اين گياهان همه كموبيش سمّى و از خانوادهء
Ranunculaceae
و داراى گونههاى متعددى است كه در زير به ذكر چند گونهء عمدهء آنها مىپردازيم :
1 .
Aconitum ferox Wall
. در كتب طب سنتى و در بازار « بيش » گفته مىشود .
در بازار دارويى هند نيز بيش و در زبان سانسكريت « ويشا » نامند . ويشا در اوستا به معناى زهر آمده است . در برخى كتب اين گياه « هلاهل » ذكر شده است . هلاهل نام كوهى است در مرزهاى چين و هند كه اين گياهان در آن ناحيه مىرويد و چون ريشهء اين گياه از سمّهاى بسيار معروف است آن را « زهر هلاهل » و در بعضى كتب نام گياه را نيز هلاهل گفتهاند . محل رويش اين گياه در دامنههاى هيمالياى نپال و در آسام هندوستان مىباشد .
2 .
Aconitum napellus L .
. در كتب طب سنتى اين گياه را « آقونيطون » نوشتهاند . اين گياه را نيز به زبان سانسكريت « ويشا » گويند . به انگليسى
Monks hood
و به فرانسوى
Aconit Napel
و
Casque de Venus
و
Coquelu chon
ناميده