درخت گزانگبين
به فارسى « درخت گزانگبين » و كردهاى آذربايجان غربى « گزگزو » گويند . در كتب طب سنتى با اصطلاح عربى « طرفا » و « طرفة المنّ » و « حطب احمر » نامبرده مىشود . و انگبينى كه از آن گرفته مىشود « جزمازج » و « گزمازج » و « جزمازق » گفته مىشود كه شبيه گال مازو مىباشد و به علت گرفتن انگبين از اين درخت است كه آن را درخت گزانگبين مىنامند .
اين درخت را به فرانسوى بهطور كلى
Tamarix
يا
Tamaris
و اين گونه را
Tamaris manne
و
Tamaris mannifere
و به انگليسى
Manna
و
French tamarisk
و
Manna tamarisk
گويند و گزانگبين را به فرانسوى
Manne du desert
مىنامند . گياهى است از خانوادهء
Tamaricaceae
نام علمى آن
Tamarix gallica L .
و مترادفهاى آن
T . Mannifera Ehr .
و
T . mannifera var persica Bge .
و
T . gallica var mannifera Ehern .
و
T . nilotica var mannifera Schwein .
از طرف گياهشناسان مختلف نامگذارى شده است .
مشخصات
گزانگبين درخت كوچكى است به بلندى 10 - 6 متر . قطر آن به 30 سانتيمتر مىرسد . داراى انشعابهاى زياد و چوب آن سخت است و برگهاى آن خيلى كوچك