از رسيدن از يك قشر نازك صمغ چسبناك و معطّر پوشيده مىشود . ميوهء آن معمولا داراى دو دريچه است به استثناى گونه
N . quadrivalvis
كه داراى 4 دريچه مىباشد و در آن دانههاى ريز و فراوان توتون قرار دارند .
براى تكثير معمولا بذر توتون را در اوايل بهار در خزانه مىكارند و پس از دو ماه معمولا نهالهاى حاصل را به مزرعه منتقل مىنمايند . اين موقعى است كه نهالها شش برگه شده باشد . در اواخر تابستان وقتى كه برگها آويزان شده و رنگ آنها روشن مىشود و عطر و بوى قوى از آنها استشمام مىگردد موقع برداشت محصول است . در بعضى موارد تمام برگها را يكباره قطع مىكنند و در برخى مناطق بتدريج كه برگها مىرسد از اواخر تابستان تا اوايل پاييز در 3 - 2 چين برگها برداشت مىشود و پس از اينكه برگها رطوبت خود را از دست دادند در بعضى نواحى در هواى آزاد پهن كرده و خشك مىنمايند ولى براى اينكه برگها بىعيب خشك شده و توتون مرغوب تهيه شود معمولا آنها را طبق روش خاصى در دستگاههاى خشككننده ، خشك مىكنند .
توتون بومى مناطق مختلف امريكاى مركزى ، بوليوى ، پرو مىباشد و در كوبا ، مجارستان ، امريكاى شمالى ، تركيه و ايران و مناطق زيادى از كشورهاى جهان كاشته مىشود . در ايران گونههاى
N . tabacum
و
N . persicum
و
N . rustica
در مناطق مختلف كاشته مىشود . از جمله در مشرق خراسان به نام تنباكوى تركمانى و در جنوب شرقى بلوچستان و در كلات و در كاشان ، اصفهان ، فارس ، تنباكوى معروف ايرانى كاشته مىشود و در مناطق كردستان و غرب ايران و شمال ايران و شمال غرب ايران و مناطق مركزى نظير بروجرد و اراك و . . . ارقام مختلف توتون كاشته مىشود .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى در گزارشى چنين آمده است :
در گونه
N . tabacum
وجود باريوم « 1 » و اكساليك اسيد « 2 » در گياه تأييد شده است .
در برگهاى آن گلوكوزيد ازتهاى به نام تاباسين « 3 » و به علاوه در حدود 7 / 1 - 25 / 0 درصد از گلوكوزيد ايزوكوئرسيترين « 4 » وجود دارد . آلكالوئيد اصلى موجود در گياه
هامش
( 1 ) .Barium( 2 ) .Oxalic acid( 3 ) .Tabacin( 4 ) .Isoquercitrin