شالك
در اطراف تهران « اشنك » ، « شالك » ، « اشن » و « عشنك » و در همدان « دلهراجى » ، « دلهراجى » ، « بدلچنار » و « گردهراجى » و در كاشان و يزد « صنوبر » و در آذربايجان « ايرى قلمه » و « ارى قلمه » و در تويسركان « سفيد چوب » و در تبريز « لشهقلمه » ناميده مىشود ، در كتب طب سنتى با لغت عربى آن « حور اسود » و « حور رومى » آورده شده است . به فرانسوى
Peuplier noir
و
Peuplier france
و
Peuplier suisse
و
Leard
و
Liardier
و به انگليسى
Black poplar
و
Willow poplar
و
Water poplar
گفته مىشود .
گياهى است از خانوادهء بيد
Salicaceae
نام علمى آن
Populus nigra L .
مىباشد .
مشخصات
شالك درختى است بلند كه ارتفاع آن تا 30 متر مىرسد . شاخههاى آن باز . تنهء آن كموبيش موجى است و فاقد جهتهاى ريشه جوش است . پوست تنه در جوانى سبز خاكسترى است ولى بعدا تيره رنگ و سياه مىشود . جوانههاى آن زرد رنگ معطّر و چسبناك است . برگها سبز برّاق پهن يا لوزى شكل نوكتيز و قاعدهء آن زاويهدار است . شاتونهاى گلها زودرس و هر شاتون داراى 50 - 30 گل پايكدار است . ميوهء آن كپسول و با دو شكاف شكفته مىشود . تكثير اين شالك از طريق قلمههاى آن است .
اين درخت در نقاط استپى و در بعضى مناطق از جمله در ارسباران و حيران و دامنههاى جنوبى البرز در سروستان در بختيارى و ساير مناطق كنار نهرها كاشته