پيچك خود آن از آن بالا مىرود و روى داربست گسترده مىشود . برگهاى آن در ابعاد برگهاى خطمى گل سرخى بوده و پوشيده از مو مىباشد . از شيرهء اين برگها براى رنگ سبز استفاده مىشود . ساقهء اصلى آن دراز ، گرهدار و در محل گرهها زاويهدار است . پس از 6 - 5 ماه كه از كاشت آن گذشت گلهاى درشت زرد رنگى شبيه گل خيار ظاهر مىشود . ميوهء آن سبز تيره و خالدار مانند دوكى كه از قسمت وسط متورم و از دو طرف باريك است و يا استوانه باريك و دراز به قطر 3 - 2 سانتىمتر و به طول 100 - 30 سانتىمتر است . دانههاى آن كه در برخى گونهها قرمز رنگ است ، در داخل ميوه قرار دارد . ميوه را در حالت سبزى به صورت خام يا پخته مانند سبزى مىخورند ولى وقتى كاملا رسيد و خشك شد از الياف داخل ميوه كه اطراف دانهها را فرا گرفته است مانند اسفنج براى شستن ظرف و ساير مصارف استفاده مىشود . اين گياه در اغلب مناطق هندوستان كاشته مىشود . در چين تا قبل از دوران امپراتورى تانگ ، شناخته بوده ولى در حال حاضر در تمام مناطق چين در اطراف خانهها كاشته مىشود . در ساير مناطق آسيا و اروپا نيز مىكارند . در ايران زياد معمول نيست ولى در بعضى مناطق كاشته مىشود .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى در ميوهء سبز و خوراكى گونهء
L . acutangula
مواد آرژىنين « 1 » ، گليسين « 2 » ، ترئونين « 3 » ، گلوتاميك اسيد « 4 » و لوسين « 5 » وجود دارد . در دانههاى رسيدهء ميوهء آن مواد عامل تلخ كوكوربيتاسين « 6 » هاى
H
و
G
و
B
و
D
مشخص شده است . در ريشهء آن كوكوربيتاسين « 7 »
B
و كمى كوكوربيتاسين
C
وجود دارد . بررسى ديگرى نشان مىدهد كه در دانه آن مادهء عامل تلخ متبلور كوكوربيتاسين
B
و
هامش
( 1 ) .Arginine( 2 ) .Glycine( 3 ) .Threonine( 4 ) .Glutamic acid( 5 ) .Leucine( 6 ) .Cucurbitacin G , H , D , B( 7 ) .Cucurbitacin B