سرو تبرى - سرو خمرهاى
به فارسى « سرو تبرى » و رقم پاكوتاه و متراكم آن را « سرو خمرهاى » گويند .
نامهاى محلى آن در خوزستان و فارس « نوش » و در علىآباد كتول « سر » مىباشد . در كتب طب سنتى با نامهاى عربى آن « شجرة الحياة » ، « عفس » ، « صلابه » و « شربين » ذكر شده است . به فرانسوى
Thuya d'orient
و
Thuya
و
Arbre de Paradis
و
Arbre de vie
و به انگليسى
Arbor vitae
و
Chinese arbor vitae
گفته مىشود .
درختى است از خانوادهء
Pinaceae
تيرهء
Cupressaceae
. دو گونهء آن از نظر طب سنتى مورد توجه است ، يكى در ايران مىرويد كه به نام علمى
Thuya orientalis L .
و مترادفهاى آن :
Biota orientalis Endl .
و
Platycladus stricta spach
و
Platycladus orientalis ( L . ) Franco
از طرف گياهشناسان مختلف نامگذارى شده است . جنس
Thuya
را
Thuja
نيز مىنويسند .
مشخصات
درختى است زيبا نوع سرو خمرهاى آن درختى است كوچك و متراكم ، بردبار و متحمل شرايط سخت رويش ، با ساقههاى راست و برگهاى كوچك شده كه به شكل فلس درآمدهاند . انشعابات و شاخهها بادبزنى . ميوهء آن گرد يا تخممرغى شكل و كبود رنگ است و ترشحات صمغى كبود يا نقرهاى سطح ميوه را فرا گرفته است . سرو خمرهاى شبيه سروهاست جز اينكه شاخههاى آن بادبزنى است و ميوهء آن از 10 - 8 فلس