زير هر تحدب دانهاى قرار دارد كه در سال دوم مىرسند . برگهاى آن در چهار رديف در اطراف شاخه قرار دارند و كاملا شاخه را مىپوشانند . درختان سرو از نظر ضخامت ، دور برابر سينهء آنها تا 2 متر مىرسد .
گونهء سرو نقرهاى : به فرانسوى
Cypres de l'Arizona
و به انگليسى
Arizona cypress
و
Red bark cypress
گفته مىشود . نام علمى آن
Cupressus arizonica Greene
و مترادف آن
Cupressus Benthamii var arizonica Mast
مىباشد .
اين درخت بومى ايالت آريزونا و كاليفرنياست . رنگ برگهاى آن كبود و نقرهاى و بسيار زيباست و در ايران در اغلب شهرها و باغها بهطور پرورشى كاشته مىشود .
گونهء سرو ناز : نام علمى آن
Cupressus sempervirens L . var cereiformis Rehd .
و مترادف آن
C . cereiformis Rehd .
و
C . fastigiata var cereiformis Carr .
از طرف گياهشناسان مختلف نامگذارى شده است .
سرو ناز از زيباترين سروهاست . شاخههاى آن كوتاه و تاج آن به شكل مخروط باريك درمىآيد و نسبتا ثمر زيادى مىدهد و ميوهء آن كوچكتر از ساير سروهاست .
در باغهاى معروف شيراز و در ساير مناطق ايران از اين سرو كاشته شده است .
سرو شيرازى : نام علمى آن
Cupressus sempervirens L . var festigiata DC .
و مترادفهاى آن
Cupressus pyramidalis Targ . Toz
و
Cupressus Bedfordiana Hort .
و
Cupressus fastigiata DC .
از طرف گياهشناسان مختلف نامگذارى شده است .
اين درخت خيلى شبيه سرو ناز است و بيشتر از آن در ايران وجود دارد . آن را « سرو كاشى » هم مىگويند .
گونه زربين : نام علمى آن
Cupressus sempervirens L . var horizontalis ( Mill . ) Gord .
و مترادف آن
Cupressus horizontalis Mill .
مىباشد .
اين درخت در ايران بهطور خودرو مىرويد و نامهاى محلى آن در ايران در گيلان « زربين » ، در كتول و راميان « سر » ، در آمل « سورش » و در شيراز « وهل » گفته مىشود .
زربين درختى است بلند به ارتفاع 25 - 20 متر ، از درختان طويل العمر است . تنهء آن راست ، شياردار ، پوست آن نازك به رنگ قهوهاى روشن مايل به خاكسترى ، شاخههاى آن معمولا بهطور افقى يا مايل است و تاج درخت مخروطى است . برگهاى آن كوچك قلبىشكل و برگهاى تازه و جوان آن سوزنى است . ميوهء آن به شكل خوشه و هر ميوه داراى 12 - 8 فلس چترى مىباشد . چوب آن مانند ساير درختان