شقايق سرخ
به فارسى « شقايق » و « شقايق سرخ » و در كتب طب سنتى با نام « خشخاش منثور » كه نوعى خشخاش برى است نام برده مىشود . در كتب طب سنتى بهطور كلى براى خشخاش مزروع معروف كه از آن ترياك مىگيرند دو نوع اصلى قايل هستند يكى خشخاش بستانى كه علاوه بر گل آن تخم آن نيز سفيد است و ديگر خشخاش برى كه تخم آن سياه است و چون شقايق سرخ نيز داراى تخمهاى سياهرنگ مىباشد ، لذا آن را نوعى خشخاش برى مىدانند . به فرانسوى
Coquelicot
و
Ponceau
و
Pavot rouge
و به انگليسى
Corn poppy
و
Red poppy
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء خشخاش
Papaveraceae
، نام علمى آن
Papaver rhaeas L .
است كه آن را
P . rhoeas
نيز مىنويسند .
مشخصات
شقايق سرخ گياهى است علفى يك ساله كه از آن يك عصارهء شيرينى ترشح مىشود . گلهاى آن درشت در انتهاى ساقهء گلدهنده و به رنگ سرخ زنده كه اغلب لكهء سياهى در ته جام آن ديده مىشود . بلندى آن تا يك متر مىرسد . برگها و ساقهء آن پوشيده از كرك و تار مىباشد . برگها با بريدگىهاى عميق و دندانهدار ، شكل كلى آنها مانند مثلث كه قاعدهء آنها طرف ساقه و رأس آن به طرف خارج است . ميوهء آن شبيه خشخاش معمولى ولى كوچكتر از آن به ابعاد 2 * 1 سانتىمتر است . تخم آن كه در