سرخسها
سرخسها دستهاى از رستنىهاى كرهء زمين هستند كه گل ندارند و به گياهان بدون گل يا نهانزاد معروف هستند و چون بين آنها تعداد زيادى با خواص دارويى در طب سنتى مورد توجه مىباشد به بحث و تشريح آنها در اين كتاب مبادرت مىشود . در كتب طب سنتى از آنها با نام « سرخس » نام برده شده است و از روزگاران كهن انواع دارويى آنها مورد شناخت حكماى طب سنتى بوده است ، مثلا سرخس نر كه يكى از انواع سرخسهاست از 4 قرن قبل از ميلاد مسيح همواره مورد شناخت تئوفراست « 1 » طبيب و فيلسوف معروف يونانى ( 287 - 372 قبل از ميلاد ) و پس از آن ديوسكوريد « 2 » طبيب معروف يونانى قرن اول پس از ميلاد و مؤلف كتاب
Traitesur la matiere medicale
و پلىنى طبيعىدان معروف رومى ( 79 - 23 پس از ميلاد ) و مدتها بعد جالينوس « 3 » طبيب معروف يونانى ( 210 - 131 پس از ميلاد ) بوده و آن را براى درمان بيمارىها تجويز مىكردهاند . ديوسكوريد در نوشتههايش آن را « پتريس » نام برده است .
در قديم ريشه و ساقهء زيرزمينى لهشدهء سرخس نر را با عسل مخلوط كرده و براى
هامش
( 1 ) .Theophrastus( 2 ) .Dioscoride Pedanius( 3 ) .Galen