« گيشدر » و « گيشدار » شناخته مىشود . از خانوادهء
Asclepiadaceae
و نام علمى آن
Periploca aphylla Decne
مىباشد .
بوتهء گياه پرشاخه به بلندى 3 - 2 متر و علامت مشخصهء آن اين است كه بىبرگ مىباشد و يا اگر چند برگى داشته باشد خيلى كوچك مىباشند . گلهاى آن به رنگ خاكسترى معطر و رنگ داخل گلبرگها ارغوانى است . ميوهء آن به شكل حقه كه از يك طرف باز مىشود به طول 8 - 7 سانتىمتر و عرض نيم سانتىمتر كه دانههاى گياه در داخل آن قرار دارند .
اين گياه در هندوستان و در پنجاب ، در اطراف راولپندى ، در وزيرستان و در بلوچستان پاكستان و در ايران در سواحل خليج فارس ، كازرون ، بندرعباس و در بلوچستان در تيس مىرويد .
عدهاى از گياهشناسان
( Fl . iranica )
اين گياه را به صورت گونهء فرعى با نام گياه قبلى مىدانند .
تركيبات شيميايى
از گونهء
P . aphylla
الكل رزينى و مادهء تلخ جدا شده است
[ G . I . M . P ]
.
در پوست گونهء
P . graeca
وجود دو گلوكوزيد به نامهاى پرىپلوسين « 1 » و پرىپلوسيمارين « 2 » تأييد شده است . گلوكوزيد پرىپلوسين در آب جوش خوب حل مىشود و براى تقويت قلب مؤثر است .
خواص - كاربرد
از جوشاندهء گياه كتوس يا از عصارهء روان و تنطور آن براى تقويت قلب و رفع تنگى نفس استفاده مىشود .
توجه شود كه اين گياه سمى است و مصرف زياد آن خطرناك است ، بنابراين در مواردى كه قصد مصرف آن باشد بايد زير نظر و با توصيهء پزشك باشد .
در مورد گياه گيشدر از شيرابه يا عصارهء شيرى گياه در استعمال خارجى براى تحليل ورمها ، تومورها و رفع التهاب پوست و از جوشاندهء خيلى رقيق آن به عنوان
هامش
( 1 ) .Periplocin( 2 ) .Periplocymarin