سنبل الطيب سه برابر بيشتر از خشك آن كه در حرارت 40 درجهء سانتىگراد خشك شده باشد ، آثار دارويى دارد و اگر ريشه در 82 درجهء سانتىگراد خشك شده باشد به كلى مواد مؤثرش از دست مىرود و خاصيت دارويى ندارد .
بررسى ديگرى نشان مىدهد كه اسانس سنبل الطيب داراى بورنيل ايزووالريانات « 1 » ، بورنيل فورمات « 2 » ، بورنيل استات « 3 » ، بورنيل بوتيرات « 4 » ، كامفن ، بورنئول « 5 » ، پىنن و به علاوه داراى دو آلكالوئيد چاتىنين و والريانين « 6 » و يك گلىكوزيد و رزين بوده و علاوه بر آن داراى اسيدهاى والريك اسيد « 7 » ، فورميك اسيد و استيك اسيد مىباشد .
ضمنا مقدارى تانن و قند و ساير مواد و همچنين آلفا - متيل پيريل كتون « 8 » كه ظاهرا مخدر است در آن وجود دارد
[ M . P . E . SE . A ]
.
خواص - كاربرد
در چين و ژاپن از خيساندهء ريشهء سنبل الطيب در آب و يا از تنطور آن ( خيساندهء در الكل ) به عنوان ضد اسپاسم و آرامبخش و مسكن و ضد هيجان و در برخى موارد نيز به عنوان تببر استفاده مىشود [ هوبوتر ، ايچىمورا ، و كاريونه - كيمورا ] . در برخى مناطق ديگر خاور دور از ريشهء سنبل الطيب به عنوان محرك ، بادشكن و ضد عفونى - كننده ، ضد هيجان ، ضد صرع ، براى معالجهء داء الرقص و براى رفع ناراحتىهاى اعصاب در ارتباط با اختلالات دوران جنگ به كار مىرود . طبق تجربيات يكى از اطباى معروف طب سنتى كه رسالهء پزشكى او منتشر شده است ، ريشهء سنبل الطيب در موارد تكرر ادرار « 9 » اثر مفيد دارد .
در هندوچين بتنهايى و با دود دادن براى تسكين التهاب مصرف مىشود
هامش
( 1 ) .Bornyl isovalerianate( 2 ) .Bornyl formate( 3 ) .Bornyl acetate( 4 ) .bornyl Butyrate( 5 ) .Borneol( 6 ) .Valerianine( 7 ) .Valeric acid( 8 ) .a - Methyl pyryl ketone( 9 ) .Polyurea