كمى از قطعات زنجبيل بزرگتر و تندتر و بوى آن شبيه بوى زنجبيل و از آن كمى بوى كافور متصاعد مىشود .
اين نوع را پس از خارج نمودن از زمين تميز نموده ، جوش داده و خشك مىنمايند . نوع ديگر ضخيم و بلندتر است و پس از بيرون آوردن از زمين آن را تميز كرده و جوش مىدهند سپس آن را ورق ورق كرده خشك مىنمايند كه زودتر خشك شود . گياه آن داراى برگهاى بلند غلافوار به طول حدود يك متر و به عرض 12 - 10 سانتىمتر شبيه برگ زردچوبه و از برگ زنجبيل بزرگتر است . گلهاى آن به رنگ زرد و مجتمع به صورت سنبله است . وطن اين گياه هندوستان و چين مىباشد و نيروى دارويى ريشهء آن تا سه سال باقى مىماند .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى در بيخ زرنباد
( Z . zerumbet )
اسانس روغنى فرّار وجود دارد . از ساقهء زيرزمينى آن مادهء زرومبون « 1 » جدا شده است . مادهء زرومبون كه يك مونوسيكليك سسكىترپنكتون « 2 » است در محيط
( in vitro )
رشد باكترىهاى مايكروكوكوس پيوجينس واريتهاورئوس « 3 » و همچنين مايكوباكتريوم توبركولوزيس « 4 » را متوقف مىكند . يعنى نوعى آنتىبيوتيك است .
خواص - كاربرد
در هند زرنباد در تمام موارد از نظر خواص جانشين زنجبيل است . در هندوچين زرنباد را در الكل خيسانده و به عنوان مقوى و محرك و تصفيهكنندهء خون و خونساز مصرف مىكنند و به علاوه تا دو هفته پس از زايمان براى رفع ضعف و سرگيجه استعمال مىشود و لهشده و كوبيدهء آن را براى رفع تشنج بر سر بچهها مىاندازند . اگر ضماد لهشدهء آن را روى شكم بچه بيندازند براى رفع تب مفيد است [ مىنات ] . در فيليپين از جوشاندهء آن در استعمال داخلى براى معالجهء آسم مىخورند و در استعمال خارجى جوشاندهء غليظ آن را مانند روغن ماليدنى در مواضع
هامش
( 1 ) .Zerumbone( 2 ) .Monocyclic Sesquiterpene Ketone( 3 ) .Micrococcus Pyogenes var aureus( 4 ) .Mycobacterium Tuberculosis