مريمگلى وحشى در اراضى خشك و سنگلاخ مناطق مختلفهء آسيا و شمال افريقا مىرويد ، در ايران نيز اين گياه در آذربايجان شرقى و بعضى مناطق ديگر ايران در باغچهها كاشته مىشود .
تكثير مريمگلى اگرچه با بذر ممكن است ولى در باغبانى معمولا از طريق قلمه ازدياد مىشود . اين گياه در شرايط مختلفهء وسيعى مىرويد ولى بهترين رشد آن در خاكهاى رسى غنى زهكشدار مىباشد و اراضى رو به آفتاب را ترجيح مىدهد . براى توليد تجارتى فاصلهء بين خطوط كاشت را معمولا يك متر و فاصلهء بوتهها در روى خطوط را در حدود 40 سانتىمتر مىگيرند . محصول سال اول البته كم است ولى در سال دوم و در سالهاى بعد در حدود يك تن برگ خشك از هر هكتار برداشت مىشود . بديهى است اين مقدار برگ ، محصول چند چين مىباشد .
بهترين زمان برداشت از نظر بيشترين مقدار اسانس در برگ در آغاز ظهور گلها مىباشد . معمولا در حدود 20 سانتىمتر از قسمت فوقانى ساقههاى گياه با برگهاى آن چيده مىشود و پس از چيدن گل در مدت 8 - 7 روز در سايه و در جريان هوا پهن مىكنند كه خشك شود تا ضمن اينكه حد اكثر اسانس در برگ مىماند رنگ سبز خاكسترى برگ نيز به اين ترتيب حفظ شود . پس از اينكه ساقهها خشك شد برگها را از ساقهها جدا كرده و در ظرفهاى كاملا سربستهاى حفظ مىنمايند . معمولا 4 سال يك بار چون گياه خشبى مىشود ، مزرعه بايد تجديد و نو شود .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى برگهاى مريمگلى داراى اسانس روغنى فرّار و ساپونين و يك مادهء تلخ به نام پيكروسالوين « 1 » با خاصيت متوقف كردن رشد باكترى و همچنين اسيدهاى آلى مىباشد . از تقطير برگهاى خشك مريمگلى 5 / 2 - 5 / 1 درصد اسانس گرفته مىشود كه رنگ آن زرد كمرنگ است و در الكل 80 درجه حل مىشود و اسانس مريمگلى عنبرى است و از نظر مقدار كافور خيلى غنى است . اگر گياه در هواى آزاد خشك شود و براى خشك كردن آن از حرارت آتش استفاده نشود ، مقدار اسانس آن بيشتر خواهد بود و همچنين مقدار اسانس و مقدار مادهء سينئول اسانس در دوران ظهور شكوفهها و باز شدن گل بيشترين است . مقدار سينئول كه در اسانس وجود دارد در اسانس شاخههايى كه تازه خشك شدهاند در حدود 25 درصد
هامش
( 1 ) .Picrosalvin