سماق معمولى
در كتب طب سنتى با نامهاى « سماق » ، « سماق » ، « سماقيل » ، « تمتم » و « سماق الدباغين » آمده است . به فرانسوى
Corroyere
و
Sumac des Corroyeurs
و
Sumac des Tanneurs
و به انگليسى
Currier's sumach
و
Tanner's sumac
گفته مىشود . درختچهاى است از خانوادهء
Anacardiaceae
و نام علمى آن
Rhus coriaria L .
مىباشد .
مشخصات
درختى است كوچك به ارتفاع 4 - 3 متر . شاخههاى جوان و دمبرگهاى آن را موهاى زبر پوشانيده است . برگ سماق شانهاى است و طول آن تا 15 سانتىمتر و معمولا داراى 15 برگچه مىباشد . برگچهها دندانهدار به طول 6 - 4 سانتىمتر بيضى و مخملى است ، روى برگ سبز مات زير برگ روشن و در پاييز سرخرنگ و حنايى مىشود .
گلهاى آن خوشهاى متراكم و حنايىرنگ است و در حدود 10 سانتىمتر طول دارد . ميوهء آن شفت كركدار قهوهاى مايل به ارغوانى است و گوشت ميوه ترش و قابض است .
سماق بومى مناطق مديترانهاى بخصوص سواحل سيسيل است . در ايران در مناطق استپى كوههاى البرز و زاگروس ، در آذربايجان و خراسان و فارس و دامنههاى