زرشك
در كتب طب سنتى با نامهاى « انبرباريس » ، « امبرباريس » ، « انبربيريس » و « امبربيريس » آمده است . به فارسى « زرشك » و « زارچ » گويند و به اصطلاح عربى مصرى « عقده » گفته مىشود . به فرانسوى
Vinaigrette
و
Epine vinette
و
Vinettier
و به انگليسى
Barberry tree
و ميوهء آن را
Barberry
نامند .
ميوهء درخت زرشك است كه از خانوادهء
Berberidaceae
، نام علمى آن
Berberis vulgaris L .
و مترادف آن
Berberis thunbergii DC .
مىباشد .
گونههاى مختلفى از اين گياه در ايران مىرويند كه بهطور خلاصه عبارتاند از :
1 .
Berberis crataegina DC .
و واريتههاى متعددى از آن . اينگونه در دامنههاى جنوبى البرز از فيروزكوه تا ارنگه و طالقان در ارتفاعات 2800 - 1000 متر ديده مىشود . در قفقاز و تركيه و ارمنستان نيز انتشار دارد . درختچهء كوتاهى است به بلندى تا يك متر ، خارهاى بلندى دارد كه بن آنها پهن و تا 3 سانتىمتر طول دارند .
2 . زرشك گونهء
Berberis integerrima Bge .
. اين گونه در خوى ، قطور ، در راه منجيل تا زنجان ، منطقهء گرگان ، خوش ييلاق ، در سمنان ، در شهميرزاد ، خراسان ، لرستان ، اصفهان ، فارس و در منطقهء تهران در رودك ، بالاى رنه ، پسقلعه و كرج ، كاشان و كرمان ديده مىشود . درختچهاى است به بلندى تا 3 متر .
3 . زرشك گونهء
Berberis orientalis C . K . Sch .
. درختچهاى است به بلندى تا 2 متر و در ارتفاعات جنوبى البرز از الموت تا سمنان و در ارتفاعات ساوه و كاشان