ريشهء آن ملونامتين « 1 » يافت مىشود [ روا * ] . در مغز تخم خربزه مقدار قابل ملاحظهاى روغن ثابت وجود دارد .
در ميوهء خام خربزه و طالبى در هريك صد گرم گوشت شيرين خوردنى آن مواد زير وجود دارد :
آب 91 گرم ، هيدراتهاى كربن 5 / 7 گرم ، كلسيم 14 ميلىگرم ، پتاسيم 251 ميلىگرم ، فسفر 16 ميلىگرم ، ويتامين
A
3400 واحد بينالمللى ، تيامين 04 / 0 ميلىگرم ، رايبوفلاوين 03 / 0 ميلىگرم ، نياسين 6 / 0 ميلىگرم ، ويتامين
C
33 ميلىگرم . به طورى كه ملاحظه مىشود خربزه و طالبى از نظر ويتامين
B , A
و
C
غنى مىباشند .
خواص - كاربرد
جوانههاى گل خربزه داراى يك مادهء عامل تلخ است كه قىآور و استفراغآور است . در چين مرسوم است جوانههاى گل خربزه را چيده و بو داده و به صورت گرد در ظروف سربسته چينى نگه مىدارند و هر وقت كه براى پاك كردن شكم در موارد سنگينى معده و يا در موارد مسموميتها كه احتياج به قى و استفراغ باشد ، از اين گرد به عنوان قىآور استفاده مىنمايند . اين گرد همچنين براى معالجهء يرقان و زخمهاى داخل بينى به كار مىرود . در مورد زخمهاى بينى كمى از آن در داخل بينى فوت مىكنند [ هاو ] . تخم آن براى كمك به هاضمه و تسكين سرفه به كار مىرود [ روا * ] . در هند و چين از دم ميوهء آن كه خشك كرده و به صورت گرد درمىآورند مخلوط با اجزاى ديگرى به عنوان ضد قى و براى تسكين آشفتگى مصرف مىشود [ كروست و پتلو * * و فوكود ] .
گرد پوست خربزه براى زود پختن گوشت مصرف مىشود . سابقا در ايران مرسوم بود كه از گرد ريشهء خربزه به عنوان قىآور استفاده مىشود . و براى اين كار در حدود 8 - 7 گرم گرد ريشه مصرف مىشده است و مىخوردند
[ Schlimmer ]
.
طبيعت خربزه از نظر حكماى طب سنتى معتدل و تر و شيرين آن گرم و تر است و گرمك از نظر حرارت و رطوبت معتدل است .
از نظر خواص معتقدند كه دماغ را مرطوب مىكند و براى چاق كردن بدن مؤثر
هامش
( 1 ) .Melonemetine