شفابخش دارد . خلطآور است و در بيماريهاى مزمن ريه و برونشيتهاى مزمن و بيمارىهاى مجارى ادرار و استسقا مفيد است . در موارد روماتيسم و نقرس نتايج شفابخشى مىدهد . مقدار قند را در ادرار مبتلايان به قند كاهش مىدهد . در استعمال خارج لهشده گياه براى زخمهاى اسكوربوتى « 1 » نتيجه التيامدهنده دارد . علف چشمه حتى الامكان اگر به صورت خام و تازه مصرف شود حد اكثر خواص آن منعكس مىگردد .
مضار آن : به سبب تركيبات گوگردى كه دارد مصرف آن در بعضى اشخاص ايجاد تشنجهاى دردناك مثانه و در برخى موارد عدم دفع ادرار مىنمايد . در زنان باردار نيز مصرف آن ممكن است موجب تشنج در رحم و در نتيجه سقط جنين شود .
اگر عصارهء گياه مصرف مىشود مقدار خوراك آن در حدود 100 گرم در روز است كه مخلوط با شير يا جوشاندههاى سردشده خورده شود . دمكردهء آن 50 - 30 گرم گياه در هزار گرم آبجوش در ظروف سربسته دم شود كه اسانس آن خارج نشود و بههرحال دمكرده اثرش كمتر از شكلهاى سرد آن است ، زيرا در اثر حرارت مقدارى از مواد عامل آن از دست مىرود . ولى در هر صورت بايد توجه شود كه در شكل سرد آن چون گياه در آب غوطهور است شايد آلودگىهايى داشته باشد كه ممكن است موجب عوارض و ناراحتىهايى بشود لذا بايد سبزى خام آن ضد عفونى و از عدم آلودگى آن اطمينان حاصل شود و يا بههرحال ناچار از دمكردهء آن استفاده شود .
شربت بولاغاوتى : براى تهيه شربت بولاغاوتى نيم ليتر عصارهء آن را گرفته با در حدود يك كيلوگرم شكر مخلوط و در آن حل نمايند . از اين شربت تا 100 گرم در روز مىتوان خورد ( البته در مواردى كه خوردن شكر براى بيمار از ساير جهات مجاز باشد )
بولاغاوتى كاذب - بولاغاوتى وحشى
گياه ديگرى است كه طعمى شبيه بولاغاوتى دارد بهطورى كه معمولا آن را هم مىتوان بهطور خام در سالاد مانند بولاغاوتى مصرف نمود و چون در ايران مىرويد به شرح آن مبادرت مىشود .
به فرانسوى
Cresson batard
و
Cresson sauvage
و
Faux cresson de fontaine
و به انگليسى
Marsh wort
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Umbelliferae
نام علمى آن
هامش
( 1 ) . اسكوربوتى ناراحتىهاى ناشى از كمبود ويتامينC