قوهء تخدير مىباشد . از نظر خواص برگها و سرشاخههاى گلدار آنكه مورد استفاده است معطر و اشتهاآور و مقوى معده و محرك و كمى ضد انگل است . اگر در دهان جويده شود تلخ و كمى مخدر است و براى مدتى حس چشايى را كاهش مىدهد و ضد اسكوربوت است و براى جلوگيرى از خونريزى لثه و التيام زخمهاى دهان نافع است . بادها و گازها و اخلاط لزج را تحليل مىبرد و انسداد مجارى را باز مىكند و خشككنندهء رطوبتها مىباشد . اگر آب تازهء آن را با سركه رقيق گازدار مخلوط كرده و بخورند براى جلوگيرى از ابتلا به آبله و سرخجه و ممانعت از ايجاد علل وبايى در بدن مفيد است . آشاميدن آب بعد از جويدن آن در دهان خيلى لذيذ است . براى گرممزاجان مضر است و اسراف در خوردن آن موجب قطع باه مىشود از اين نظر اشخاص گرممزاج بايد با بقولات سرد بخورند و براى سينه خوب نيست و ايجاد خشونت در سينه مىكند لذا بايد با عسل خورده شود و خيلى بطئى الهضم است و لذا بايد با كرفس خورده شود .
ريشهء طرخون وحشى را معمولا عاقرقرحا نيز مىگويند كه خواص آن در جاى خود تحت عنوان عاقرقرحا بحث مىشود .
معارف گياهى ( فارسى ) — صفحة 161
مساهمون: حسين مير حيدر
ص١٦١