با اينكه بومى مناطق سرد است ولى از سرماى شديد زمستان در سالهاى خيلى سرد لطمه مىبيند و بايد با برگ و خاشاك و كود آن را حفظ نمود .
در ايران معمولا كاشته مىشود و در سبزى خوردن بهطور خام و در سالاد بعضى طرخون
از اشخاص مصرف مىكنند .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى در طرخون طبق بررسى دانشمندان وجود يك ماده تلخ و اسانس روغنى فرار مشخص شده است .
گياه داراى حدود 3 / 0 درصد اسانس روغنى است . اسانس روغنى آن شامل 70 - 60 درصد متيل چاويكول و مقدارى پىمتوكسىسيناميك الدئيد « 1 » است . ماده متيل چاويكول كه ان را استراگول هم مىگويند از نظر شيمى يك اترمتيليك از چاويكول « 2 » است .
چاويكول يك ماده روغنى و بهطور قوى ضدعفونىكننده است كه از گياه
B'etel
گرفته مىشود و گياه بتل نوعى فلفل سياه خزنده است كه بومى هند مىباشد و نام علمى آن
Piper betel L .
است كه در بخش خاصى در جلد ديگر اين كتاب خواهد آمد .
خواص - كاربرد
طرخون از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طب سنتى خيلى گرم و خشك است و نوع وحشى آن خيلى گرمتر و خشكتر از نوع مزروع و كاشتهشدهء آن است و داراى
هامش
( 1 ) .P - Methoxycinnamic aldehyde( 2 ) .Chavicol