درخت بزرگى است با شاخههاى خزى ، برگهاى چرمى با تضاريس قوسى در كنارهء برگها . روى برگ صاف و براق به رنگ سبز تيره و پشت برگ سبز روشن پوشيده از كرك سفيد است . نام محلى آن در حسنآباد دشت نظير « سفيد مازو » و « سفيد بلوط » است . ملاحظه مىشود كه نام محلى آن نيز ترجمهء طبيعى از نام فرانسه است .
بلوطهاى دنبلانزا
2 .
Quercus ilex .
كه آن را بلوط سبز
Chene Vert
مىنامند در اروپا مىرويد و در ايران فقط در باغها به عنوان زينت كاشته مىشود . برگها با دندانههاى تيز و ريز كه در انتهاى دندانهها خار كوچكى است . روى برگ سبز تيره براق و پشت برگها كركدار سفيد است و معمولا تا سه سالگى خزان نمىكند . اغلب به صورت درختچه است ولى در خاكهاى قوى بلندى آن به 15 - 10 متر مىرسد . شرح و تفصيل ساير انواع درختان و گياهانى كه نامبرده شد به صورت جداگانه در بخشهايى از اين كتاب آمده است كه در صورت نياز بتوان به آن مراجعه كرد .
دمبلان در ايران
در ايران در اغلب مناطق از جمله فارس ، منطقهء تهران و كوهستانهاى شهرستان