سنتى ضرورت دارد و اين كار بايد هرچه زودتر آغاز گردد . از طرفى تحقيق در طب سنتى بدون آگاهى كامل از منابع بهجاىمانده در اين زمينه از گذشته ، محال و غير ممكن است . شناخت و استفاده از اين منابع مشروط به كار عظيم و گستردهاى است در جهت :
1 - تهيه كتابشناسى كامل اين منابع ، اعم از كتاب و رساله كه به زبانهاى فارسى و عربى ( و حتى زبانهاى ديگر اسلامى همچون اردو و تركى ) نوشته شدهاند . براى تدوين اين كتابشناسى بايد تحقيقى جدى براى شناسايى كليهء متون بهجاىمانده ، و از طريق بررسى دقيق كليهء فهرستهاى موجود از كتب خطى فارسى و عربى كتابخانههاى ايران و كشورهاى ديگر از قبيل هند ، پاكستان ، تركيه ، كشورهاى اروپايى و آمريكايى و بهخصوص كتابخانههاى موجود در جمهورىهاى مختلف شوروى سابق و بالأخره تمامى كشورهاى اسلامى صورت گيرد و در موارد ضرورى با مراجعه مستقيم كتابشناسان و متخصصين ، اين پژوهش تكميل گردد و بدينترتيب كتابشناسى توصيفى جامع اين متون تهيه شود .
2 - اقدامى اساسى براى تهيه و گردآورى متون فوقالذكر به شكل اصلى و يا فيلم ، و تأسيس چند قطب پژوهش طب سنتى در كشور براى تحقيق و كار بر روى اين منابع .
3 - از آنجا كه متون طب سنتى يا به زبان عربى است يا به نثر علمى زبان فارسى و با اصطلاحات مربوط به طب سنتى ، و در هر دو حال براى فارسىزبان امروزى ناآشنا و بيگانه مىباشد ، لازم است هر دو دسته فوق توسط متخصصين فن به نثر رايج فارسى ترجمه شود ، و در ضمن واژهنامه جامع فارسى و عربى طب سنتى همراه با برابرهاى امروزين آنكه توسط پزشكان مورد استفاده قرار مىگيرد ، با كمك فرهنگهاى
بررسى متون طب شيعه در تاريخ پزشكى ( فارسى ) — صفحة 288
مساهمون: حسن منتصب مجابى
ص٢٨٨