به صور مختلف در زمينهى بهداشت صورت مىگيرد . و در همين راستا مىبينيم كه در مسائل دينى و اعتقادى نيز امر تقوا و پرهيزگارى از جمله دستوراتى است كه بسيار مورد تأكيد است و تقوا محافظت و نگهدارى نفس از هرگونه ناشايستى است كه در واقع همان جنبهى اجتناب از آلودگيهاى زشتى ها و گناه را دارد .
مسألهى تقوا در قرآن بسيار مورد توصيه و عنايت بوده تا آنجا كه خداوند خود را دوستدار پارسايان مىخواند ( سورهى توبه / 9 : 4 و 7 ) و قرآن را راهنماى اهل تقوا مىداند ( آيهى 2 سورهى بقره / 2 ) و طيف پرهيزگارى را بسيار وسيع قرار داده است يعنى از ميزان به قدر وسع :
فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ
« 1 » ؛ تا آنجا كه در آيهى 102 سورهى آل عمران / 3 مىفرمايد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقاتِهِ ؛
« اى اهل ايمان آنگونه كه درخور مقام الهى است تقوى پيشه كنيد . »
هامش
( 1 ) . تغابن / 16 .