كنندهى آنها وجود دارد .
دستگاههاى مكانيكى :
پس از ماه سوّم حجم رحم به وضوح بزرگ شده و شكم بالا مىآيد و خارج از حمايت استخوانهاى لگن خاصره قرار مىگيرد . پس در اين حالت چه كسى جنين را از صدمات وارده از خارج حمايت مىكند ؟
عنايت پروردگار بالاتر از هر تصور است . از نخستين ماههاى باردارى مايعى توسط غشاى آمنيوس ترشح مىشود . اين مايع جنين را از كليه اطراف در بر مىگيرد . مقدار اين مايع به مرور افزايش يافته و در ماه ششم به حدود 1000 سم مىرسد . سپس رو به كاهش مىنهد به طورى كه در پايان دوره باردارى مقدار آن به 600 - 500 سم مىرسد . اين مايع علاوه بر وظايف بسيارى كه به عهده دارد ، وظيفهى بسيار مهم ديگرى را نيز انجام مىدهد و آن حمايت جنين در برابر صدمات خارجى است . براى اين كار قدرت ضربهها را گرفته و در سطح وسيعى پخش مىكند .
جدارهى شكم و غشاهاى سهگانه و همچنين جدارهى رحم نيز مشتركا در اين امر مهم نقش دارند . و مضافا اينكه جنين بعد از ماه سوم مراحل خطر را پشت سر گذاشته و حوادث ناگهانى را بيشتر تحمل مىكند ، بلكه خود او نيز اقدام به فعّاليّت و حركت نموده ، قدرت و مهارت خود را به اثبات مىرساند .
آيا با اين همه توضيح و تفصيل نمىتوانيم ادعا كنيم كه واقعا رحم
فِي قَرارٍ مَكِينٍ *
است ؟ ! ! ! و اگر خداوند عزّت از ما بپرسد كه :
أَ لَمْ نَخْلُقْكُمْ مِنْ ماءٍ مَهِينٍ * فَجَعَلْناهُ فِي قَرارٍ مَكِينٍ
چه پاسخى داريم ؟ قطعا پاسخ ، « آرى ، تصديق مىكنيم و يقين داريم » خواهد بود .
قدر معلوم :
فَجَعَلْناهُ فِي قَرارٍ مَكِينٍ * إِلى قَدَرٍ مَعْلُومٍ
رحم قرارگاه و جايگاه استوارى براى محصول باردارى ( جنين ) است . ولى براى يك مدت زمان تعيين شده و تقريبا ثابت كه به دوران باردارى معروف است و تقريبا 280 - 270 روز يا 40 هفته است يعنى معادل ( 10 ) ماه قمرى و يا ( 9 ) ماه شمسى كه پس از آن جنين قادر خواهد بود در دنياى جديدى به زندگى خود ادامه دهد . قرآن از اين مدت زمان به نام
قَدَرٍ مَعْلُومٍ
ياد مىكند .
در سورهى حج از اين فاصله زمانى به نام « اجل مسمى »
وَ نُقِرُّ فِي الْأَرْحامِ ما نَشاءُ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى
« 1 » يعنى مدت از قبل تعيين شده ، ياد شده است
اعجاز اين آيات تنها در اين نيست كه به مدت باردارى اشاره نموده ، بلكه در اين است كه گفته است اين مدت بهترين و مناسبترين مدت ممكن است
فَقَدَرْنا فَنِعْمَ الْقادِرُونَ
« 2 » . و اگر اين مدت كم يا زياد شود ، زيان آن متوجه جنين و يا مادر او خواهد بود . اگر مدت باردارى بيش از 42 هفته به طول انجامد ( با احتساب ابتداى آخرين سيكل ماهيانه ) ، باردارى طولانى ناميده مىشود و اگر كمتر از 38 هفته باشد ، آن را زايمان زودرس مىنامند . براى وقوف بر حكمت مدت باردارى طبيعى كه بين 38 الى 42 هفته مىباشد و خداوند از آن به
قَدَرٍ مَعْلُومٍ
ياد كرده است .
هامش
( 1 ) . « و از نطفه آنچه را مشيّت ما تعلّق مىگيرد در رحمها قرار دهيم تا به وقت معين . » ( حج / 5 ) .
( 2 ) . « و ما تقدير مدت باردارى كرديم كه نيكو مقدّر حكيم هستيم . » ( مرسلات / 23 ) .