تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مرورى بر تاريخ و مبانى طب سنتى اسلام و ايران ( فارسى ) — صفحة 179

مساهمون:

ص١٧٩
( حجم / وزن ) مىباشد . نامهاى گياه لاتين :
Lavandula angustifolia Mill
فارسى : اسطوخودوس ، اسطوقودوس عربى : هنان ، خزمى ، لونده ، اصليه انگليسى :
Garden lavender , Common lavender
مواد موثره : گياه ، داراى 3 - 1 درصد اسانس ، شامل منوترپن‌ها مىباشد . موارد استفاده : اسطوخودوس در مصرف خوراكى در درمان سردرد ، ميگرن ، دردهاى معدى ناشى از ناراحتىهاى عصبى و حالات هيجانى ، همچنين به‌عنوان آرام‌بخش و مسكن ، ضد نفخ و صفراآور مورد استفاده قرار مىگيرد . به صورت موضعى نيز در درمان دردهاى روماتيسمى كاربرد دارد . در فرآورده‌هاى آرايشى و بهداشتى به‌عنوان معطّركننده استفاده مىشود . موارد استفاده در پزشكى گذشته : طبيعت آن در درجه‌ى اوّل گرم و در درجه‌ى دوم خشك است . در طب گذشته اسطوخودوس به‌عنوان داروى آرام بخش ، ضد سرفه ، ضد نفخ ، ادرارآور و ضد اسپاسم استفاده مىشد . آثار فارماكولوژيك : اين گياه به علت درصد بالاى اسانس ، داراى خاصيت بادشكن و آنتىسپتيك است . همچنين به علت مشتقّات كومارينى داراى خاصيت ضد انعقاد خون است .

3 - 6 - 6 - اسفرزه

اسفرزه ، دانه‌هاى خشك‌شده يا پوست دانه‌هاى گياه ،
Plantago ovata Forsk .
از خانواده بارهنگ
( plantaginaceae )
كه حدّ اقل حاوى 15 درصد