تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مرورى بر تاريخ و مبانى طب سنتى اسلام و ايران ( فارسى ) — صفحة 178

مساهمون:

ص١٧٨
لب و زبان به همراه داشته است . گاهى پرخونى و التهاب مزمن در پوست سر را ناشى از صابون و شامپوهاى حاوى تيمول مىدانند . موارد احتياط و منع مصرف : در مورد مصرف درازمدت آن رعايت احتياط ضرورى است و عصاره‌ى آن نبايد به تنهايى و بدون اينكه رقيق شود ، مصرف گردد . مصرف آن در حاملگى و شيردهى با دوزهاى معمولى اشكالى ندارد . مصرف گونه‌هاى مختلف آويشن براى ايجاد نظم قاعدگى مؤثر است ؛ امّا مقادير زياد آن نبايد مصرف شود . موارد استفاده در پزشكى گذشته : طبيعت آن گرم است . در طب گذشته از آويشن يا صعتر ( سعتر ) ، به‌عنوان مدر ( ادرارآور ) ، ضد كرم ، ضد نفخ و اشتهاآور استفاده مىكردند و جويدن آن را در تسكين درد دندان مؤثر مىدانسته‌اند . آثار فارماكولوژيك : نقش اصلى فارماكولوژيك عصاره‌ى آويشن احتمالا به سبب وجود تركيبات فنلى موجود در اسانس آن است . اين تركيبات به عنوان مسدودكننده‌ى كانال‌هاى كلسيم عمل مىكنند و بدين سبب داراى خاصيت كاهنده‌ى فشارخون مىباشند . تيمول و كارواكرول اثرات ضد كرم ، ضد باكتريايى و ضد قارچى از خود نشان داده‌اند . در مطالعات انسانى تأثير مثبت آن در شب‌ادرارى كودكان گزارش شده است .

2 - 6 - 6 - اسطوخودوس

اسطوخودوس ، گل‌هاى خشك‌شده گياه
Lavandula angustifolia Mill .
از خانواده‌ى نعناعيان
( Lamiaceae )
است كه حدّ اقل داراى يك درصد اسانس