5 - 4 - حجامت
حجامت يك روش خونگيرى است كه به منظور پيشگيرى و درمان بيمارىها انجام مىشود . اين نامگذارى احتمالا به علّت شيوهى عمل آن مىباشد كه از طريق تحجيم و گشايش و انبساط موضعى عمل مىكند .
براساس قديمىترين سند معتبر موجود كه مربوط به 3300 سال قبل از ميلاد مسيح مىباشد ، عمل حجامت در مقدونيّه انجام مىگرفته و سپس از مقدونيه به يونان رخنه كرده و در آن زمان شاخص پزشك بودن ، انجام حجامت بوده است . حدود 2600 سال قبل از ميلاد مسيح ، سوزنهاى فلزى و شاخهايى كه براى حجامت مورد استفاده قرار مىگرفت ، در چين و ايران وارد اصول درمان گرديد . در قرن 16 ميلادى ، حجامت امرى رايج در كشورهاى اروپايى بود و پزشكان معروفى در اين قرن ، هركدام ابزار خاصى براى آن ابداع كرده بودند . از اوايل قرن بيستم تاكنون نيز حجامت عمدتا از سوى مراكز درمان طبى در آلمان انجام مىشود و بعضى از پزشكان طب نوين هم به اين امر مبادرت مىورزند .
در ايران نيز حجامت جايگاهى ويژه در فرهنگ مردم داشته و بهعنوان سنّتى مؤكّد جزء اعتقادات مردم بوده است . بزرگسالان در حمّام حجامت كرده و كودكان خود را ملزم به انجام حجامت مىكردهاند . ابن سينا در كتاب قانون با اختصاص بخشى از كتاب به امر حجامت ، آن را از اركان درمان محسوب كرده و براى درمان بيماران خود حجامت و بادكش را تجويز مىكرده است . وى در اين بخش در مورد حجامت و فوايد و مضرّات آن توضيحاتى داده است كه به عنوان مثال مىتوان به نكات زير اشاره كرد :