3 ) موز خونساز است بنابراين اشخاص لاغر و كمخون حتما بايد موز بخورند .
4 ) براى درمان بيمارى ديابت ، گلهاى موز را بپزيد و بخوريد .
5 ) براى درمان خارش و ريزش مو ، موز را له كنيد و با سركه و آب ليمو مخلوط نماييد و به نقاطى كه خارش دارد و يا موى آن ريخته بماليد .
6 ) موز تقويتكنندهى معده و نيروى جنسى است .
7 ) موز درمانكنندهى زخم روده و معده است .
8 ) در بعضى از كشورها موز نارس را خشك و پودر مىكنند و گرد آن را به بيمارانى كه مبتلا به زخم دوازدهه و معده هستند ، مىدهند تا اين نوع زخم را درمان كند زيرا موز يك غشاى مقاوم اسيد روى معده و روده مىكشد كه اسيد معده نمىتواند به آن آسيب برساند .
9 ) گرد موز همچنين داروى خوبى براى پايين آوردن كلسترول است .
10 ) شيرهى گلهاى موز درمانكنندهى اسهال خونى است .
11 ) گرد موز خشك شده تقويتكنندهى بدن است .
12 ) گرد گلهاى خشك شدهى موز را با كمى نمك و آب مخلوط كنيد ، داروى آرام بخش قلب است .
13 ) جوشاندهى موز در قطع خونريزى مؤثر است .
14 ) جوشاندهى ريشه و پوست درخت موز را براى معالجهى سرطان معده به كار مىبرند بدين منظور بايد اين جوشانده را در وان حمام ريخت و مدتى در وان دراز كشيد .
15 ) ضماد برگ درخت موز براى درمان ورم و سوختگى مفيد است .
16 ) ريشهى موز دفعكنندهى كرم معده است .
17 ) موز نفّاخ است و زياد خوردن آن خصوصا در سردمزاجان ، گاز معده توليد مىكند . براى رفع اين عارضه بايد پس از تناول موز ، كمى نمك خورد
18 ) موز تأثير خوبى در تأمين رشد و تعادل سيستم اعصاب دارد .
19 ) براى درمان ضعف بدن موز را با عسل بخوريد .
20 ) موز مدر است .
21 ) موز به علت دارا بودن قند زياد ، براى مبتلايان به بيمارى ديابت بايد با احتياط مصرف شود و نبايد در خوردن آن افراط كرد .
دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 255
مساهمون: محمد دريايى
ص٢٥٥