موز از چهار هزار سال قبل در هندوستان كشت مىشد . در سال 1482 پرتغالىها موز را در سواحل گينه پيدا كردند و به جزاير قنارى بردند ، سپس به وسيلهى ميسيونرهاى مذهبى اسپانيولى به نواحى حارهى آمريكا برده شد و اكنون موز در تمام مناطق گرمسير دنيا كشت مىشود .
يكى از انواع موز ، درختچهى كوچكى است به نام
Plaintain
كه براى پختن به كار مىرود .
موز را هنگامى كه هنوز سبز است از درخت مىچينند و به مناطق مختلف مىفرستند سپس به آن گرما مىدهند تا رسيده شود .
موز انواع مختلفى دارد يك نوع آن بسيار درشت و نوعى از آن هم خيلى ريز است كه مزهى شيرين دارد .
در كشورهاى استوايى معمولا موز را مىپزند و همراه با برنج و لوبيا مىخورند . در كشورهاى آمريكاى لاتين موز را ورقه ورقه مىكنند و در آفتاب خشك مىنمايند .
پوست موز رسيده زرد و سفت است و روى آن لكههاى سياه وجود دارد موز نارس به دليل داشتن نشاستهى زياد هضمش مشكل است .
در موز چند مادهى هورمونى بسيار مهم ، مانند سروتونين « 1 » ( كه نقش مهمى در خواب و تنظيم حالات بدن بازى مىكند ) نوروپىنفرين « 2 » ( هورمونى كه غدهى آدرنال ترشح مىكند و باعث منقبض شدن رگها مىگردد ) ، دوپامين « 3 » ( كه فشار خون را بالا مىبرد ) و كاته چولامين « 4 » ( كه روى سيستم اعصاب ، قلب ، حرارت بدن و عضلات روده و معده اثر مىگذارد ) وجود دارد .
فهرست خواص طبى موز
موز از نظر طب سنتى ايران معتدل و تر است و خون را غليظ مىكند . موز انرژى زيادى در بردارد و چون نرم است ، غذاى خوبى براى كودكان و اشخاص مسنّ مىباشد .
1 ) به دليل داشتن پتاسيم زياد ضد سرطان و غذاى خوبى براى ماهيچهها است .
2 ) موز مليّن و درمانكنندهى اسهال و اسهال خونى است .
هامش
( 1 ) .Serotonine( 2 ) .Noropinephrine( 3 ) .Dopamin( 4 ) .Cutecholamine