كليه ، به شكل دانهى لوبيا قرار داده شده است ؛ زيرا مسير ريزش منى ، نقطه به نقطهى آن عضو است . پس اگر كليه به شكل مربّع يا دايره بود ، نقطهى نخست ، مانع رسيدن منى به نقطهى دوم مىشد و موجود زنده نمىتوانست با خروج آن ، احساس لذّت كند ؛ چه اينكه منى از ستون فقرات به سمت كليه فرومىآيد و آن ( - كليه ) نيز به كرمى مىماند كه جمع مىشود و باز مىشود و تدريجا منى را به سوى مثانه مىراند ، بهسان تيرى كه از كمان رها مىشود .
تا خوردن زانو به سمت عقب قرار داده شده است ؛ چراكه انسان به سمت جلو راه مىرود و حركات او با تعادل همراه است ، امّا اگر اين نبود ، انسان در هنگام راه رفتن بر [ زمين ] مىافتاد .
در كف پا گودىاى قرار داده شده است ؛ زيرا هر چيز چون به تمامى سطح بر زمين قرار گيرد ، به اندازهء سنگ سنگين مىشود ، اگر با لبهاش بر روى زمين باشد ، يك كودك هم مىتواند آن را [ از جاى خويش ] براند . اگر هم چيزى به روى بر زمين قرار گيرد ، جابهجا كردن آن ، حتّى بر يك مرد ، سنگين مىآيد » .
در اين هنگام ، مرد هندى پرسيد : اين دانش براى تو از كجا حاصل آمده است ؟
فرمود : « آن را از پدرانم ، از پيامبر خدا ، از جبرئيل عليه السّلام ، از پروردگار جهانيان - جلّ جلاله - ، يعنى همو كه تنهاست و جانها را آفريده ، فراگرفتهام .
پس آن هندى گفت : راست گفتهاى و من نيز گواهى مىدهم كه خدايى جز اللّه نيست و محمّد ، پيامبر خدا و بندهء اوست و تو آگاهترين كسان روزگار خويش هستى .
هر دردى را درمانى است
امام صادق عليه السّلام - به نقل از پدرانش عليه السّلام - : پيامبر خدا فرمود : « خود را مداوا كنيد ؛ چه ، خداوند ، هيچ دردى فرونفرستاده ، مگر اينكه به همراهش درمانى نيز نازل كرده است ، جز مرگ كه آن را هيچ درمانى نيست » .