تاليفات پزشكان ايران كتبى كه در پيروى آنان در شبهقارهء پاكستان و هند نوشته شد
از وقتىكه رفت و آمد پزشكان ايران بشبه قارهء پاكستان و هند آغاز گرديد دانشمندان ايران و شاگردان و پيروان آنها شروع به تأليف و تصنيف آثار خود به فارسى نمودند - بقول مؤلف تاريخ فيروزشاهى از قرن ششم تا قرن هشتم ( سال 607 تا سال 721 ه ) كه دورهء مماليك و سلاطين خلجى بود ، در هند اسلامى پزشكان حاذق زندگى مىكردند و قانون و قانونچه و كتب ديگر پزشكى اطباى قديم جزو مواد درسى ايشان بود .
از مجموعهء ضيائى ( تصنيف 730 ه ) روشن مىشود كه بعضى از كتابهائى كه قبل ازين نوشته شده داراى اطلاعات طب هندى هم بوده . مؤلف مجموع ضيائى در اين باب مجموعهء شمسى تأليف خواجه شمس الدين مستوفى را نامبرده است . ضيائى ازين كتاب هم استفاده كرده .
نزديك پنج قرنست كه ورود كتب پزشكى از ايران و تصنيف و تأليف كتب پزشكى در شبه قاره جريان دارد اينست كه تأليفات بزرگ پزشكى ايران مانند قانون و ارجوزهء سينائيه و الادوية القلبيه و دانشنامهء علائى و كتاب النجات و كتاب الشفا ( تأليفات ابن سينا ) و مقالته فى الحصى فى الكلى و المثانه و كتاب الجدرى و الحصبه ملوكى و منافع الاغذيه و دفع مضارها ( تأليفات زكرياى رازى ) و فردوس الحكمة على بن ربن الطبرى و ذخيرهء خوارزمشاهى زين الدين اسماعيل جرجانى و خف علائى و اغراض الطب ( تأليفات جرجانى ) و كامل الصناعة على بن عباس مجوسى و غيره تقريبا در همه كتابخانههاى كشور ما به صورت نسخههاى خطى يا چاپى وجود دارد .