مىگردند .
موز
Musa . sapientum
طلع - كيله ( هندى ) گياهى است از تيره موز
درخت موز در سواحل اكثر كشورهاى عربستان ، يمن ، عمان ، هندوستان و مقدارى نيز در سواحل جنوبى ايران مىرويد برگهاى عريض و بزرگى دارد كه بتنه درخت چسبيدهاند . از بن اين درخت پا جوشهاى بسيار بيرون مىآيد و بيشتر بدينوسيله تكثير مىشود .
مغز ساقه اين درخت خوراكى و مغذى است و كنجيال نام دارد و هنگامى كه درخت چندان ميوهاى نمىدهد مغز ساقه را در آورده و پس از طبخ مىخورند . در بعضى از سر زمينها ميوه موز اختصاص به فصل معينى ندارد و در تمام سال ميوه مىدهد . ميوه موز ارزش غذائى فراوان دارد و كالرى زياد ايجاد مىنمايد .
موز ميوهاى است تقريبا دير هضم و افراد داراى دستگاه گوارش تنبل بايد كمتر و بتدريج بخورند تا به خوردن آن عادت نمايند .
ميوه آس خونزا و براى افراد كم خون مناسب است و بدن را نيز فربه و قوى مىگرداند . مليّن سينه بوده و سرفههاى خشك را مداوا مىكند . اسهال را مىبندد قدرت جنسى را زياد مىكند . لاغرى غير طبيعى را از بين مىبرد اما درصورتىكه اسباب لاغرى بيمارى يا انگل باشد ابتدا بر طرف نمودن اسباب لاغرى مقدم است . چنانچه ميوه موز را با مغز دانه خربزه ميل نمايند سبب نيكوئى رنگ رخساره و زيبائى چهره مىگردد .