تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گياهان دارويى و نحوه كاربرد آنها براى بيماريهاى مختلف در طب سنتى ( فارسى ) — صفحة 232

مساهمون:

ص٢٣٢
مىآورند و بعضى از انواع يرقان استفاده مىكنند مقدار خوراك آن از عصاره ريزمها و ريشه‌هاى تازه گياه چهل تا پنجاه گرم و اگر اندام خشك گياه باشد يعنى ريشه‌هاى خشك شده باشند پنجاه گرم خشك شده را جوشانده و آب صاف شده را مىخورند . لازم به ذكر است كه افراد مبتلا به ناراحتىهاى عصبى و دارندگان سنگ كليه و رماتيسم‌هاى مزمن در خوردن آن مجاز نيستند .

ماميران

ماميران گياهى است علفى از تيره خشخاش داراى 40 تا 80 سانتيمتر قد و برگهاى آن چند قسمتى بوده و دندانه‌دار مىباشند گلهاى آن زرد رنگ و به صورت چتر مجتمع‌اند و در فصل تابستان ظاهر مىشوند دانه‌هاى ماميران شبيه به دانه كنجد است . اين گياه در شمال ايران فراوان است . طبيعت اين گياه گرم است عصاره تازه اين گياه را در قديم مردم براى معالجه زخمهاى جلدى و بر طرف نمودن ميخچه پا به كار مىبرده‌اند . ضمنا عصاره اين گياه در معالجه بواسر كم‌نظير است . عصاره گياه يا آب جوشانده آن مسكن در دندان بوده و مضمضه آن در دندان را ساكت مىسازد . در بيشتر ناراحتىهاى رحم شستشو با آب جوشانده اين گياه ناراحتى را بر طرف مىكند . همچنين شستشوى چشم در هنگام ناراحتى و كم شدن قدرت بينائى با آب جوشانده اين گياه ضمن ضد عفونى كردن كره چشم و ضمائم آن غدد اشكى و غدد چربىساز پلكها را نيز تحريك نموده و قدرت بينائى را تقويت مىنمايد . در بيمارى سينوزيت صورت آب جوشانده اين گياه را با كمى عسل مخلوط نموده و داخل بينى را شستشو مىدهند ضمنا مىتوان از بخور گياه استفاده نمود . در يرقان اين گياه را به صورت خوراكى مصرف مىكنند و مقدار خوراك از
گياهان دارويى و نحوه كاربرد آنها براى بيماريهاى مختلف در طب سنتى ( فارسى ) — صفحة 232 | سيد مهدى خسروى