الاذن
: گوش ( المرقاة / 6 ) ، ( تاج / 35 ) ، ( مقدّمة / 176 ) ، ( البلغة / 15 ) ، ( ملخّص / 4 )
الاذن
: گوش ( قانون / ج 3 / 1700 )
الاذوف
: بينيها ( قانون / ج 3 / 1144 )
الاذى
: حيض ( تكملة / 137 )
الارمة
: دندان ( تكملة / 15 )
الارابىّ
: كشهاى ران ( قانون / ج 3 / 1778 )
الارادف
: سرهاى سرين ( قانون / ج 3 / 1117 )
الارأس
: بزرگ سر ( البلغة / 11 )
الارأم
: داروكردن جراحت تا به شود ( مصادر / 88 )
الارآد
: بنهاى استخوان بناگوش ( قانون / ج 1 / 486 )
الارب
: اندام ( قانون / ج 1 / 254 ) ، پارهاى از اندام ( مقدّمة / 172 )
الارباع
: تب چهارم آمدن ( قانون / ج 2 / 1022 )
الاربية
: بن ران ( السّامى / 188 ) ، ( المرقاة / 17 ) ، ( تاج / 39 ) ، گوشت بن ران ( دستور / 58 )
الاربيّة
: بن ران ( تكملة / 15 ) ، كش ران ( قانون / ج 3 / 1770 )
الارتكاض
: جنبيدن بچه در شكم ( قانون / ج 2 / 909 )
الارتماز
: مضطرب بودن از زخم ( مصادر / 264 )
الارجاب
: رودگانىها ( قانون / ج 1 / 202 )
الارحاء
: دوازده دندان خاييدن ( المرقاة / 10 ) ، دوازده دندان كه از پس ضواحك بود ( البلغة / 25 )
الارحام
: زهدانها ( قانون / ج 3 / 1523 )
الاردنّ
: خواب گران ( تكملة / 109 )
الارزيز
: لرزه ( قانون / ج 2 / 756 )
الارش
: آنچه واجب باشد در جراحت ( السّامى / 111 ) ، ديت جراحت ( تاج / 18 )
الارصّ
: شفت دندان ( تاج / 18 )
الارض وبيئة
: زمينى كه درو بيمارىهاى وبائى بود ( قانون / ج 1 / 131 )
الارض
: زكام ( قانون / ج 2 / 917 ) ، لرزه از ترس و جزو ( قانون / ج 2 / 917 )
الارعاف
: خون از بينى آوردن ( قانون / ج 3 / 1132 )