اخضع
: گردن فرونشسته ( السّامى / 352 )
الاخطاف
: پيچيدن درون شكم ( قانون / ج 3 / 1131 )
الاخفج
: آن كه پاى هاكژ دارد ( قانون / ج 1 / 328 )
الاخفش
: آن كه چشمش تنگ باشد و نيك ببيند ( البلغة / 7 ) ، تنگ چشم ( مقدّمة / 212 ) ، خرد چشم و بدبين ( السّامى / 121 ) ، روز كور ( دستور / 41 ) ، ضعيف چشم ( تاج / 18 )
الاخلاط
: آميزشها ( قانون / ج 2 / 946 ) ، خون ، صفرا ، بلغم و سودا ( قانون / ج 2 / 946 )
الاخلاف
: بوى دهن بگشتن ( قانون / ج 3 / 1134 )
الاخلف
: آن كه كفشش بر يك سو گرايسته بود ( تكملة / 9 )
الاخمص
: افراخته پاى ( المرقاة / 18 ) ، زير پاى كه به زمين برسد ، كف پاى كه بر زمين برسد ( مقدّمة / 204 ) ، زير پاى كه به زمين نرسد ( السّامى / 73 ) ، آنجا كه بر زمين نشيند از زير پاى ( البلغة / 49 )
الاخوث
: مرد سستشكم ( تاج / 5 )
الاخوص
: مغاك چشم ( البلغة / 17 ) ، ( تاج / 18 ) ، تنگ چشم ( دستور / 41 )
الاخياف
: پوستهاى پستان ( قانون / ج 3 / 1135 ) ، يك چشم كبود و يك چشم سياه ( مقدّمة / 212 )
الاخيل
: آن كه بر اندام خال دارد ( قانون / ج 3 / 1320 )
الاد
: نيرو ( قانون / ج 1 / 479 )
الادبار
: سولاخهاى مقعد ( قانون / ج 2 / 629 )
الادر و الانفخ
: باد گند ( السّامى / 42 )
الادر همام
: تاريك شدن بينايى ( قانون / ج 3 / 1535 )
ادر
: باد خايه ( دستور / 35 )
الادر
: باد گند ( البلغة / 47 ) ، خايه باد كند ( المرقاة / 17 )
الادر
: دبه خايه ( قانون / ج 2 / 560 ) ، دبه خايه شدن ( قانون / ج 2 / 547 )
الادرة و النفخة
: باد گندى ( السّامى / 42 )
الادرة
: دبگى خايه ( قانون / ج 2 / 722 )
ادرد
: بىدندان ( دستور / 42 ) ، پوسيده دندان ، دندان افتاده ( مقدّمة / 214 )
الادعج
: آن كه سياههء چشمش سياهى سياه بود ( البلغة / 18 )