آن كه آماس جگر دارد : الاكبد ( قانون / ج 1 / 453 )
آن كه آماس سپرز دارد : الطّحل ( قانون / ج 3 / 1344 )
آن كه از بينى شكايت كند : الانف ( قانون / ج 3 / 113 )
آن كه از بسيار جماع كردن لاغر شود : المحنق ( قانون / ج 3 / 1204 )
آن كه از چشم شراب همىآيد و بد بيند : الاعمس ( المرقاة / 9 )
آن كه از مادر نابينا زايد : الأكمه ، ج الكمه ( البلغة / 19 )
آن كه از مثانه همى نالد : الممثون ( قانون / ج 3 / 1667 )
آن كه از يك سوى بينى او شكافته بود : الافرز ( قانون / ج 2 / 735 )
آن كه از چشم وى آب رود ، يا مردم يا جانور كه از چشمش آب آيد : أعمش ( مقدّمة / 212 )
آن كه با زن صحبت نتواند كرد : العجيز ، العجير ( تكملة / )
آن كه باردار نشود : عاقر ( البلغة / 48 )
آن كه بدان آب بگشايد : المنقب ( البلغة / 137 )
آن كه بر پشت پاى راه رود و آن كه بر دو كنارهء وحشى رود و برانسى : الاحنف ( تكملة / 9 )
آن كه بر پشت لك دارد : الافزر ( قانون / ج 2 / 561 )
آن كه بر دهن كنند : الزّناق ( البلغة / 137 )
آن كه بر سينه بسيار خسبد : الجثامة ( قانون / ج 3 / 1530 )
آن كه بر اندام خال دارد : الاخيل ( قانون / ج 3 / 1320 )
آن كه بر تن ريش دارد : القرح ( قانون / ج 1 / 385 )
آن كه بول بازنتواند داشت : الامثن ( قانون / ج 3 / 1592 )
آن كه بول بازنتواند داشتن : متكاء ( البلغة / 48 )
آن كه بول باز نهاستد و پيوسته به گميز مىرود : البوال ( تكملة / 45 )
آن كه بول نتواند داشتن : الممثون ( تكملة / 663 )
آن كه به جماع مايل نباشد : المتجوف ( قانون / ج 3 / 1864 )
آن كه به زور نبيند : الاجهر ( قانون / ج 2 / 565 )
آن كه به گوش سولاخ دارد : الاخرم ( قانون / ج 3 / 1466 )
آن كه به هنگام جماع پليدى ازو همىآيد : التّيتاء ( قانون / ج 1 / 62 )
آن كه بيرون پوست تن او درشت بود : المبشر ( قانون / ج 2 / 561 )
اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى ) — صفحة 224
مساهمون: وجيهه پناهى
ص٢٢٤