آنچه در گلو بگردانند : الغرغرة ( المرقاة / 47 )
آنچه در گلو بماند : الجريض ( قانون / ج 2 / 912 )
آنچه در گلو بماند : الشّجا ( قانون / ج 1 / 5 )
آنچه در نايژه گلو بگيرد : السّحّر ( قانون / ج 2 / 697 )
آنچه طعام را بگوارد : الهاضوم ( ملخّص / 116 )
آنچه فرا دهن افكند : السّفوف ( المرقاة / 46 )
آنچه قابله ببرد از ناف : السّر و السررو ( تاج / 245 ) ( تكملة / 306 )
آنچه قابله وابرد از ناف : السّرّ و السّرر ( البلغة / 43 )
آنچه گرد آيد در ريش از ريم : الحضيرة ( تكملة / 160 )
آنچه واجب باشد در جراحت : الارش ( السّامى / 111 )
آنك آب بينى او روان باشد : الامخط ( تاج / 20 )
آنك آب بينيش مىرود : الاذّنّ ( تاج / 35 )
آنك از پلك چشم برجهد : القمع ( تاج / 450 )
آنك از وى خون بسيار رفته باشد و ضعيف گشته : النزيف ( تاج / 592 )
آنك بازوش دردمند باشد : العضد ( تاج / 354 )
آنك بد بيند و [ از ] چشمش آب مىرود : الاغطش ( تاج / 18 )
آنك بول بازنتوان داشت و آنك مثانهاش درد كند : الامثن ( تاج / 37 )
آنك بول نگاه نتواند داشتن : المثن ( تاج / 552 )
آنك پلك چشم بسيار بر هم زند : الاشوص ( تاج / 18 )
آنك در خايه او باد باشد : انفخ ( تاج / 5 )
آنك در گلوى وى ديوچه گرفته باشد از ستوران و آدميان : المعلوق ( تاج / 540 )
آنك راه گذر بول و كودك يكى شده باشد : الهريت ( تاج / 625 )
آنك شكمش باد گرفته باشد : الحاقب ( تاج / 116 )
آنك علت استسقاء دارد : الاحبن ( تاج / 35 )
آنك مجامع را انزال نيفتد : الأكسال ( مصادر / 27 )
آنك نافش را علتى رسيده باشد : الاسرّ ( تاج / 12 )
آن كه آب از بينى او همى رود : الاذنّ ( قانون / ج 3 / 1591 )
آن كه آب بينىاش مىرود : الاذنّ ، ج الذّنّ ( تكملة / 12 )
اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى ) — صفحة 223
مساهمون: وجيهه پناهى
ص٢٢٣