ويتامين ث و اى
( C , E )
و همچنين بتاكاروتن از مشهورترين آنتى اكسيدانها هستند . محققان دانشگاه منچستر و مركز تحقيقات آرتريت طى بررسى 25 هزار نفر به مدت 8 سال تاثير رژيم غذايى را بر آرتريت مشاهده كرده و متوجه شدند مصرف نكردن ميوه و سبزى - به خصوص از نوعى كه ويتامين ث دارد - خطر آرتريت ( التهاب مفاصل ) را زياد مىكند .
علاوه بر اين مىشود فهميد كه تغذيه هم مىتواند نقش مهمى در درمان آرتريتهاى التهابى ايفا كند . مصرف روزانه يك قاشق عسل گردش خون در رگها را تسريع مىبخشد و موجب توليد آنتى اكسيدانهاى خاصى در بدن انسان مىشود . اين امر در دويست و بيست و هفتمين نشست جامعه دارويى آمريكا كه در 28 مارس سال 2004 در كاليفرنيا برگزار شد ، به اثبات رسيد . در اين همايش " هيدرون گرس " زيست شيميدان و همكارانش 25 تحقيق مشابه را از دانشكده ديويس كاليفرنيا ارائه دادند . طى اين مطالعات ، افراد تحت آزمايش علاوه بر رژيم غذايى روزانه خود ، يك قاشق سوپخورى عسل مصرف مىكردند . پس از اينكه محققان نمونههاى خونى آنها را در طى فواصل زمانى معين ، بر روى نمودار بردند ، به اين نتيجه رسيدند كه ارتباط مستقيمى ميان مصرف عسل و ميزان پلى فنوليك ( نوعى آنتى اكسيدان ) در خون وجود دارد . در هر دو طب سنتى و مدرن اصلاح رژيم غذائى از اهميت فوق العادهاى برخوردار است در واقع ضعف مفاصل و استخوان با پروتئينسازى و تقويت عضلات جانبى جبران مىشود و در اصطلاح امروزى مصرف مواد آنابوليزان كه منجر به پروتئينسازى مىشود ، بايد افزايش يابد و اين منوط به دريافت كالرى و پروتئين خارجى يا اگزوژن است . عسل مخلوطى از تركيبات پروتيينى دارد كه نسبت به نژاد ، عمر و شرايط تغذيه زنبور و شرايط جغرافيايى و فصلى قابل تغيير است . مصرف عسل در عرض چند دقيقه به شخص نيرو مىدهد و تحمل بافتى و قدرت ترميم آن را افزايش مىدهد . حتى درمان با نيش زنبور نيز براى بيماران
MS
و آرتريت روماتوتيد اثرات فوق العادهاى داشته است كه به افزايش استقامت ، كاهش خستگى و همينطور كاهش تشنج و انقباض عضلات مىتوان اشاره كرد . و نكته نهائى اينكه در طب سنتى درمان معمولا به ضد است و مصرف