تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن و طب ( مجموعه مقالات ) ( فارسى ) — صفحة 204

مساهمون:

ص٢٠٤

روش كار :

پژوهش حاضر از نوع كوهورت مىباشد . بدين منظور 42 نفر خانم باردار در دو گروه روزه‌دار سه‌ماهه دوم ( 21 نفر ) و روزه‌دار سه‌ماهه سوم ( 21 نفر ) و همچنين 42 نفر خانم باردار غير روزه‌دار در سه‌ماهه دوم ( 21 نفر ) و غير روزه‌دار در سه‌ماهه سوم ( 21 نفر ) مورد مطالعه قرار گرفتند . نمونه‌گيرى به روش تصادفى ، تدريجى انجام گرفت . معيار انتخاب نمونه سن حاملگى 14 هفته و بيشتر و تعداد روزه‌دارى 21 روز كامل و بيشتر ( گروه روزه‌دار ) و نگرفتن روزه يا تعداد روزهاى روزه‌دارى كمتر از 5 روز بود در نهايت به كمك آزمون‌هاى توصيفى و استنباطى و با استفاده از آزمون فيشر تجزيه و تحليل گرديد .
SPS
توسط نرم‌افزار

نتايج :

نسبت افزايش وزن طبيعى در طول باردارى در زنانى كه در سه‌ماههء سوم باردارى روزه گرفتند 8 / 42 درصد بوده است درصورتىكه اين نسبت در زنان غير روزه‌دار در اين سه‌ماهه ، 6 / 47 درصد بوده است . و ليكن آزمون آمارى فيشر نشان داد اين تفاوت از نظر آمارى معنىدار نبوده است . همچنين نتايج نشان داد نسبت افزايش وزن طبيعى در طول باردارى در زنانى كه در سه ماههء دوم حاملگى روزه گرفتند كمتر از زنانى بوده است كه در اين دوران روزه نگرفته بودند به‌طورىكه اين نسبت در زنان باردار روزه‌دار 3 / 33 درصد و در زنان غير روزه‌دار 1 / 38 درصد بوده است و ليكن اين تفاوتها از نظر آمارى معنىدار نبوده است . آزمون آمارى نشان داد در زنان باردار روزه‌دار بين نسبت افزايش وزن طبيعى در طول باردارى در سه‌ماههء دوم ( 3 / 33 درصد ) و سه‌ماههء سوم ( 9 / 42 درصد ) ارتباط معنى دارى وجود ندارد

نتيجه‌گيرى :

روزه‌دارى زنان حامله در سه‌ماهه دوم و سوم باردارى تاثيرى بر ميزان افزايش وزن در طول باردارى ندارد . نتايج اين پژوهش و تحقيقات ديگر نشان داد كه در صورت كامل بودن وعده‌هاى افطارى و سحرى زنان باردار و داشتن فعاليت‌هاى بدنى متعارف ، در صورت تمايل زنان باردار مىتوانند در سه‌ماهه دوم و سوم باردارى روزه بگيرند .