نشد . همچنين نتايج نشان داد كه ميانگين نمرات اضطراب قبل از آواى قرآن و آموزش آرام سازى پيشرونده عضلانى داراى اختلاف آمارى معنىدار نمىباشند . ولى ميانگين نمرات اضطراب آشكار در دو گروه بعد از مطالعه بهطور معنىدار داراى اختلاف آمارى مىباشند
( P ‹ 0 / 05 )
و اضطراب كاهش نشان داده است . اما در گروه شاهد ارتباط آمارى معنىدار ديده نشد .
نتيجهگيرى :
با توجه به اينكه نتايج نشان داد تمرينات آرامسازى پيشرونده عضلانى و آواى قرآن باعث كاهش اضطراب مىشود لذا توصيه مىشود دانشجويان قبل از ورود به محيطهاى بالينى به آواى دلنشين قرآن گوش فرادهند يا تمرينات آرامسازى پيشرونده عضلانى را انجام دهند .
واژههاى كليدى :
آرامسازى پيشرونده عضلانى ، اضطراب ، محيط بالينى ، دانشجو ، آواى قرآن ، ذكر خدا