عسل يك محصول غذايى مفيد و پرارزش است كه از قرنها پيش بهعنوان عالىترين و مقوىترين غذاها شناخته شده و همچنين بهواسطه ويژگيهاى شفابخش خود بهعنوان يك درمان قومى و محلى در درمان بيماريها در تمام ملل كاربرد داشته است . تركيب شيميايى عسل متنوع و پيچيده است . چهار پنجم وزن عسل را كربوهيدرات و بقيه آن را پروتئين ، املاح معدنى ، عناصر معطر ، آنزيمها ، ويتامين ، گرده گل و مقدار كمى آب تشكيل مىدهد . تاكنون 20 نوع قند در عسل شناسايى شده است . قندهاى اصلى عسل ، قندهاى ساده ( منوساكاريدها ) مثل گلوكز و لوولوز مىباشد كه به ترتيب 40 % و 34 % عسل را تشكيل مىدهد ، البته علاوه بر قندهاى ساده ، قندهاى مركب ( پلى ساكاريدها ) ديگرى مانند مالتوز ، ساكاروز و لاكتوز در عسل وجود دارد . ( 4 و 5 ) موسسه استاندارد تركيه و انجمن اتحاديه اروپا متوسط درصد ساكاروز عسل استاندارد را تا حد 5 % تعيين كردهاند ( 5 ) .
گزارشهاى متعددى از مقالات طبى حاكى از آن است كه عسل در ترميم زخمها و سوختگيهاى پوست ، التهاب ، كاهش درد و ترميم زخمهاى جراحى مفيد است ( 6 ، 7 ، 8 ) . عسل يك پوشش نمدارى بر روى زخم فراهم مىكند كه به ترميم زخم كمك مىكند . همچنين ويسكوزيته بالاى آن يك سد حفاظتى بر روى زخم ايجاد نموده از ايجاد عفونت جلوگيرى مىنمايد ( 9 ) .
عسل داراى خاصيت ضد ميكروبى وسيع الطيفى مىباشد . اين ماده غذائى از ديرباز به عنوان يك روش درمانى محلى مورد استفاده قرار گرفته و اخيرا نقش آن در درمان سوختگىها ، اختلالات گوارشى ، زخمهاى عفونى و پوستى مورد كاوش قرار گرفته است .
آنتى اكسيدانها كه اكسيداسيون را مهار كرده يا به تاخير مىاندازند ، در پيشگيرى از بروز بسيارى از بيماريها نقش مهمى دارند . يكى از آنتى اكسيدانهاى مهم فنوليكها هستند . عسل داراى انواع فنوليكهاست كه منبع خوبى از آنتى اكسيدانها را فراهم نموده كه اين مسئله باعث شده عسل هم بهعنوان يك غذاى مكمل مطرح باشد و هم پتانسيل آن را براى استفاده در
قرآن و طب ( مجموعه مقالات ) ( فارسى ) — صفحة 321
مساهمون: بنياد پژوهشهاى قرآنى حوزه و دانشگاه
ص٣٢١