مقدمه :
ستايش خداوندى را سزاست كه راه اسلام را گشود و راه نوشيدن آب زلالش را بر تشنگان حقيقت آسان فرمود و سپس به دست پيامبر خود شعلهاى از نور خود را براى طالبان حقيقت برافروخت و آن را چراغ پرفروغ هدايت گمشدگان قرار داد و قرآن را ريسمان استوار خود و وسيله ايمنىبخش و بهار دلها و چشمههاى دانش قرار داد . و از هيچ ترو خشكى فروگذار نشد « 1 » . حواس پنجگانه او را درك نكنند و مكانها او را در بر نگيرند ، ديدگان او را ننگرند و پوششها او را پنهان نسازند . چشمها او را نبيند و زبانها از وصفش عاجزند به وهم و خيال و درك ذات مقدسش نيايد . قرآن بهعنوان كتاب هدايت آدمى به سوى كمالات شايسته بشرى مىباشد . كتابى كه از هيچچيز فروگذار نكرده است
« ما فَرَّطْنا فِي الْكِتابِ مِنْ شَيْءٍ » .
مهمترين منبع دين اسلام و حجت خداوند براى اهل زمين در تمام دوران و سند محكم الهى است كه مستقيما " از سوى خداوند عزيز و عليم آمده است
« تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ »
« 2 » و بدون هيچ تحريف و نقصانى چه در مرحله نزول و ابلاغ بهطور كامل به ما رسيده است
« وَ بِالْحَقِّ أَنْزَلْناهُ وَ بِالْحَقِّ نَزَلَ »
« 3 » قرآن بالحق نازل شده و خود خداوند ضامن حفظ آن تا روز قيامت
« نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ »
« 4 » براى هدايت آدمى و عبور از تاريكى به سوى روشنايى است
« مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ »
« 5 » توجه به تفكر و امر به خواندن قرآن بسيار توجه شده است
« فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنْهُ »
« 6 »
« لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ »
« 7 » قرآن مقدس اولين شرط سعادت و خوشبختى انسان را سلامتى ذكر كرده است .
« إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ »
« 8 » برطبق فرمايش نبى اكرم ( ص )
هامش
( 1 ) . انعام 59 .
( 2 ) . غافر 2 .
( 3 ) . اسراء 105 .
( 4 ) . حجر 9 .
( 5 ) . ابراهيم 1 .
( 6 ) . مزمل 20 .
( 7 ) . ص 29 .
( 8 ) . بقره 222 .