محدودكننده براى توسعهء اقتصادى و اجتماعى درآمده است . مسأله آب و كمبود و آلودگى آن به قدرى جدى مىباشد كه دهه 2005 - 2015 « دهه بينالمللى آب » اعلام شده است ( 9 ) .
نشست روز جهانى غذا ( 16 اكتبر 2002 ) نيز « آب : منبع امنيت غذايى » نامگذارى شده بود كه نشاندهنده نقش مهم آب در برنامههاى فائو در نيل به دنيايى بدون گرسنگى است . در اين نشست عنوان شد كه حدود 70 درصد آبهاى قابل استحصال ، صرف توليد مواد غذايى و تغذيه انسانها مىشود و توليد غذا بدون آب امكانپذير نيست ( 10 ) . همه اين موارد نشان دهنده اهميت اين مايه اصلى حيات است كه قرآن در 14 قرن پيش اهميت آن را متذكر شده است . و در قسمتهاى گوناگون اين كتاب آسمانى صرفهجويى در مصرف آب را امرى الزامى برشمرده است .
پيشنهاد :
براى برآوردن نيازهاى رو به افزايش به جاى اينكه فقط بر احداث سدهاى عظيم و سيستمهاى بزرگ انتقال آب ، با تمام عواقب مخرب زيستمحيطى ، بهداشتى و اجتماعى تمركز كرد لازم است كه رويكرد در مورد كل مساله آب تجديدنظر شود . افزايش راندمان و آلوده نكردن منابع مىتواند انتخاب اول باشد و فاضلاب به جاى اينكه بهعنوان يك دردسرى كه بايد از آن خلاص شد نگريسته شود بهعنوان منبعى سودمند و بارآور ديده شود . ما نيز بهعنوان يك كشور اسلامى با داشتن گنجينه ارزشمندى به نام قرآن مىبايست نسبت به كشورهاى ديگر در اين امر حساستر باشيم . در اكثر استانهاى كشور به دليل نبود سيستم مناسب تصفيه فاضلاب حجم عظيمى از آن به محيط وارد مىشود كه نه تنها از اين منبع هيچ استفادهاى نمىشود بلكه موجب آلوده شدن محيط زيست كشور نيز مىشود . پس يكى از بهترين راههاى صرفهجويى در مصرف آب كه مسئولين كشور بايد به آن توجه كنند استفاده مجدد از فاضلاب است كه علاوه بر كمك به مشكل كمبود آب ، از آلودگى محيط و منابع آب نيز جلوگيرى مىشود .