بهداشت و پيشگيرى از منظر قرآن ، سنت و طب
مريم رنجبر « 1 »
چكيده
دين اسلام همواره تأكيد فراوانى در مراقبت از روح و جسم داشته است . هر حلال و حرام يا واجب و مستحب ذكر شده در قرآن و سنت همه براى پيشگيرى بوده است ؛ پيشگيرى از بيماريهاى روحى و جسمى يا به زبان فقهى دورى از گناه تا انسان بتواند با جسمى سالم و انديشهاى پاك به درجات متعالى و هدف اصلى انسان بودن برسد و درگير ناراحتىهاى جسمى و روحى اين دنيا نشود . اين انسان است كه با نافرمانى از دستورات حكيمانه معبود خود ، بر خود ظلم مىكند . خداوند متعال در قرآن مىفرمايد :
" هرچه از انواع نيكويى به تو رسد از جانب خداست و هر بدى رسد از نفس توست . "
علم پزشكى روز نيز " پيشگيرى بهتر از درمان است " را سرلوحه كار خود قرار داده است .
كه اين عاقلانهترين و سالمترين راه مراقبت از خود است .
مقاله حاضر دربارهى بهداشت و پيشگيرى ، از منظر قرآن و سنت و طب است . براى اين منظور مقاله را در چند بخش تنظيم كردهام ؛ بخش اول مربوط به تغذيه و بهداشت است كه حكمت ممنوع بودن برخى خوراكىها در اسلام را با توجه به يافتههاى اخير پزشكى مورد بحث قرار داده است . بخش دوم ، مربوط به بهداشت فردى و تاثير آن در روح و جسم انسان مىباشد . و بخش آخر اختصاص به بهداشت محيط دارد كه در سلامت فرد نقش مهمى ايفا مىكند .
هر چقدر بيشتر به حكمت اين بايدها و نبايدها پى مىبريم حقانيت اسلام و قرآن و عظمت خالق يگانه بر ما آشكارتر مىشود و با تمام وجود سر تعظيم در برابرش فرود مىآوريم .
هامش
( 1 ) . دانشجوى رشته زبان و ادبيات انگليسى .Email : marayam 201387 @ yahoo . com